zaterdag, november 10, 2018

Verdwijnend vertrouwen...

Ooit heb ik wel eens het boek Trust van Francis Fukuyama gelezen, dat is alweer een tijd geleden en het boek ben ik kwijt. Wat me niet verbaasd is dat het vertrouwen van 'het volk' in 'de politiek' en 'de rechtspraak' verdwijnt. Voor zover ik de verhalen in de media kan geloven (nog wel kan vertrouwen) stond er in geen enkel verkiezingsprogramma een voorstel om de dividend-belasting te gaan verlagen. Waarom ga je het dan toch doen? Ik denk dat de meeste Nederlanders de acties van de blokkeerFriezen goedkeurden, dan moet je niet zo hoog gaan straffen. Op wat voor manier dit groeiend wantrouwen tegenover instituties vorm gaat krijgen weet ik niet, maar ook ik ben het zat. En dan heb ik het over het onderwerp migratie nog niet eens gehad.

donderdag, juli 26, 2018

Veel wordt er hier toch niet gelezen denk ik.

Dus dan kan ik het net zo goed gebruiken als een kladblok voor mezelf. Vandaag bezig geweest met October CMS. Morgen zelf nog het een en ander over uitzoeken. Het was in ieder geval goed om te weten hoe HTML en zo werkt, nu die vier onderdelen nog een beetje uitvogelen. Verder opnieuw naar pagina-structuren leren kijken. Header, body, footer. Daarbinnen lettertypes en afbeeldingen en zo.

donderdag, januari 25, 2018

Venlo...

Er zijn mensen die er waarschijnlijk nog niet dood gevonden willen worden, maar ja, ik woon er inmiddels meer dan een jaar. Wat moet een mens in Venlo? Qua stad is de stad nog kleiner dan Helmond, leerde Wikipedia me. Ik heb ook geen idee wat ik hier doe, behalve wonen dan. En ik woon hier echt bijzonder fraai. Degenen die me bezocht hebben weten dat. En iedere keer als ik weer uit de randstad vertrek kijk ik er toch weer naar uit om naar huis terug te keren.

maandag, november 06, 2017

Ik leef nog....

Een hele tijd heb ik niets van me laten horen. En soms is dat niet eens een slecht teken, dat betekent waarschijnlijk dat ik met andere dingen bezig was. Zoals het wennen aan mijn nieuw plek om te wonen.

zondag, november 13, 2016

Catharinakerk

Vandaag liep ik, zoals de laatste tijd wel vaker, door het centrum van Eindhoven.

En hoewel ik het al een tijdje van plan was ben ik vandaag pas de Catharina-kerk in gegaan. Op de een of andere manier komt de moderne mens niet meer zo vaak in de kerk.

Op zich was het een kerk als alle andere, er was maar een ding dat me op viel.
Het schijnt dat tijd vroeger niet zo belangrijk was en dat daarom in de late middel-eeuwen kerkklokken ook maar een wijzer hadden, namelijk die voor het uur.

Tja, waarom heb ik eigenlijk vier horloges als mijn mobiele telefoon me ook kan vertellen hoe laat het is?

zondag, november 06, 2016

Politiek ergens op het internet.

Zonder strengere regels zullen er keuzes gemaakt moeten worden die nu al zichtbaar worden de ww van 5 naar 2 jaar, pensioenleeftijd omhoog, ziektekosten omhoog, verpleegtehuizen zelf betalen, eigen risico zorg, drastische beperkingen aftrekkosten, hogere belastingdruk, etc etc. Onze sociale welvaartstaat staat zwaar onder druk door de wereldwijde solidariteit met vluchtelingen die bijna zonder uitzondering uit gebieden komen met explosieve bevolkingsgroei. Kijk bijvoorbeeld naar Syrië waar de bevolkingsgroei extreem toenam en een periode van droogte de aanleiding was voor oorlog en destructie door schaarste.

zaterdag, oktober 29, 2016

Gelul in de ruimte.

Bloggen is eigenlijk gelul in de ruimte. Je schrijft een stuk tekst, die verschijnt op het internet en je hebt geen idee wie die tekst gaat lezen en wat ie er mee gaat doen. Ook mis je de reactie van de andere kant. Vandaar dat ik er eigenlijk maar mee gestopt ben. Alles wat je zegt zou ook tegen je gebruikt worden. Verder is er niet zoveel veranderd. Ik zoek nog steeds een vrouw en een baan.. een soort van eigen huis heb ik bijna weer gevonden maar dat zien we dinsdag wel. Wat nou het voordeel van een vrouw is weet ik ook nog niet, maar dat zien we dan wel.

woensdag, juli 20, 2016

Trends op de arbeidsmarkt.

Kennelijk heb ik tien jaar geleden op het verkeerde paard gewed en pluk ik daar nu de wrange vruchten van. Oracle is dood, althans Oracle financials is dood. Dat heeft me veel ellende en verhuizingen gekost, maar het is niet anders. Ik zal door moeten, dat is ook een feit, dus probeer ik me de laatste tijd steeds meer te richten op de die S-en: Siebel, SAP en Salesforce. Het probleem is natuurlijk dat ik daar weinig kaas van gegeten heb, maar ja, Griekse kaas en geitenkaas heb ik ook nog niet zoveel gegeten, dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik geen Griekse of geitenkaas zou KUNNEN eten, maar leg dat maar eens uit aan een potentiële werkgever. Andere dingen waarmee ik trends op de arbeidsmarkt probeer te ontdekken is zoekwoorden in functies op freelance.nl of in Linked-In te gebruiken. Het heeft nog niets opgeleverd, maar de aan(deel)houder wint.

zaterdag, juli 09, 2016

Nieuw huis.

Nodig is het nog niet, maar op een gegeven moment zal ik toch weer gaan moeten verhuizen. Ben wel benieuwd wat het nu weer gaat worden. Natuurlijk, dat anti-kraak wonen heeft best voordelen, maar ook nadelen. En zo veel alternatieven zijn er niet. De enige twee alternatieven zijn een sociale huurwoning of een kamer. Ik ben benieuwd, maar laten we nou eerst maar een baan regelen.

vrijdag, juni 17, 2016

Stug doorgaan..

Soms vraag ik me af of ik stug door moet gaan met solliciteren of eerst andere problemen op moet lossen. Ik denk eigenlijk dat als het een goed gaat andere dingen ook wel goed zullen gaan, dus hup maar weer solliciteren.

woensdag, juni 15, 2016

Intercedentes.

Door die aanstaande 'verhuizing' naar Eindhoven dacht ik vandaag daar ook eens een aantal intercedenten te benaderen met de vraag of ze misschien wat voor me zouden kunnen betekenen. Wat me opviel was dat ze vaak wel een profiel op Linked-in hadden maar hun contact-gegevens ontbraken. Dat kan natuurlijk een bewuste keuze zijn, maar vanuit commercieel oogpunt niet zo slim. Zag overigens dat ik ze zelf ook niet vermeld had en dat is natuurlijk ook niet zo handig. Dat dus maar aangepast.

maandag, juni 13, 2016

Braaf jongetje...

Vroeger was ik een braaf jongetje en in zekere zin nog steeds. In principe fiets ik nog steeds niet door rood en probeer me verder ook netjes te gedragen. Zo voer ik liever geen telefoongesprekken als ik sta af te rekenen. Ik ben er echter ook achter gekomen dat het soms moeilijk is om een braaf jongetje te blijven. Natuurlijk weet ik ook wel dat roken niet gezond is en bij nader inzien had ik er nooit aan moeten beginnen, maar ja, het is nu eenmaal gebeurd. En tegenwoordig mag je op veel minder plaatsen roken dan vroeger mocht. Ik kan me de tijd nog herinneren dat ik, als ik terug naar mijn studenten-stad ging ik in de trein mocht roken. Dat doe ik natuurlijk nu ook niet meer. Thuis roken doe ik nog wel maar dat had ik beter ook niet kunnen doen. Door dat gerook word ik nu voor de derde keer mijn huis uit gezet en daar word ik niet vrolijk van. Toch eens kijken hoe ik kan stoppen.

donderdag, juni 09, 2016

Weer op de rails

De grote vraag is hoe ik mijn leven weer op de rails krijg. Natuurlijk zal ik vrij veel zelf moeten doen maar alleen gaat het ook niet lukken. En eigenlijk heb je maar een paar simpele dingen nodig om een beetje een prettig leven te hebben. Ik heb ze samengevat met de drie W's: werken, wonen en wederhelft. Persoonlijk zou ik nu al blij zijn als ik de eerste twee W's voor elkaar krijg. Werken is me al een tijd niet gelukt. En waarom weet ik niet eens precies. Er zijn mensen die zeggen dat ik te weinig mijn best heb gedaan. Ik vraag me af of dat waar is. Op een gegeven moment heb je gewoon heel erg je best gedaan en als je dan telkens afgewezen wordt geef je het op. Dat is natuurlijk niet slim om te doen. Men is pas verslagen als men zich bij het verlies neerlegt en daar lijkt zo'n houding wel op. Natuurlijk heb ik ook wel vrijwilligerswerk gedaan maar ik heb niet het idee dat het leidt tot een betaalde baan.

dinsdag, januari 19, 2016

Van die leuke anekdotes van mijn moeder.

Vandaag las ik in de digitale krant dat de OV-fiets een groot succes is. En ook ikzelf heb er al een aantal keer met plezier gebruik van gemaakt en wil dat ook in de toekomst blijven doen. Een op zich best wel slim idee van de OV-fiets mensen was om ook elektrische fietsen aan te bieden. Zelf vind ik me nog te jong om zoiets aan te schaffen maar het idee leek me wel aardig. Dan kan je het in ieder geval eens proberen. Wat bleek echter? Veel mensen die zo'n OV-fiets huurden hielden er geen rekening mee dat zo'n accu ook leeg raakt. En dat ie dan gevuld moet worden anders komt je niet meer verder. Gevolg was dat er overal in Nederland gestrande elektrische fietsen stonden die weer opgehaald moesten worden. Kortom, een idee dat op zich wel leuk was, maar de uitvoering een beetje lastig.

zaterdag, januari 02, 2016

Verbondenheid.

Vandaag werd ik door een vriend gewezen op dit artikel. Het is natuurlijk niet een artikel wat uit de lucht komt vallen. Het is als het ware een verlengde van de inhoud van een interview wat ik ooit met 'de' NRC had. Het probleem is natuurlijk gewoon dat we het niet meer weten en maar proberen er iets van te maken. Dat dat vroeger anders was, merkt ik eind vorig jaar toen ik nog in Oss woonde. Soms had ik er wel eens wat tijd over en ging dan een eindje kuieren over een kerkhof. Wat mij op dat kerkhof op viel, was dat er een vrij groot aantal mensen begraven lag die ook in Oss geboren waren en het zal bij veel andere dorpen en steden in Nederland niet anders zijn. En dat was natuurlijk ook vrij logisch in tijden dat er nog niet zoiets bestond als de OV-jaarkaart voor studenten en een populatie vliegtuigen die alleen maar groter lijkt te worden. Begrippen als 'asielzoekers' en 'massa-emigratie' of 'tsunami' neem ik dan nog niet eens in de mond. Feit blijft dat de mens een stuk mobieler is geworden en met die toegenomen mobiliteit de (langdurige) verbondenheid af neemt. En dan heb ik het nog niet eens over begrippen als ontkerkelijking en de toename van de invloeg van het Neoliberalisme en zo. De maatschappij wordt er steeds meer een van 'Ieder voor zich en God voor ons allen', alleen het probleem is dat er geen God meer is. En dat de onderlinge tolerantie af neemt.

maandag, december 28, 2015

Vroom en Dreesman

Misschien heeft het met dit artikel te maken. Of met andere zaken, maar vanmiddag liep ik door de V&D. Dat doe ik wel vaker als ik een stad wil leren kennen. (Nou ja, ik ging eigenlijk alleen eens snuffelen op het Buikslotermeerplein, maar dat terzijde). Wat ik me bedacht was: hoe? Hoe is het zo gekomen? Vroeger vond ik de V&D wel een handige winkel. En veel heb ik er niet gekocht, hoewel, in Oss, dit jaar zeker wel twee dingen. Of eigenlijk vroeg ik me meer af 'Hoe los je dit op?'. Daar heb ik geen antwoord op. In ieder geval realiseerde ik me dat dit niet op te lossen zou zijn door de prijzen te gaan verlagen. Zeker niet op het Buikslotermeerplein, want daar is alles discount. Misschien hebben we gewoon genoeg en is een gedeelte van onze hebzucht ons gewoon wijs gemaakt. Aan de andere kant geloof ik al helemaal niet dat het ligt aan 'het internet', noem me ouderwets, maar als ik iets wil kopen wil ik het ook meteen hebben en niet twee of drie dagen wachten tot de PTT (of een andere vervoerder) het bezorgt heeft. Als ik een gekreukeld overhemd heb, wil ik het kunnen strijken en wel nu, niet nadat het strijkijzer geleverd is. Daarnaast, zowat iedere winkel waar ook in Nederland heeft eenzelfde assortiment, kortom, de wereld is er wel saaier op geworden.

zondag, december 13, 2015

Die participatie-wet.

Een aantal mensen weet dat natuurlijk, maar ik maak al geruime tijd gebruik van die voorziening en ik vind het maar niets. Het went wel, maar de eerste twee keer dat ik er een beroep op moest doen was het tranen met tuiten. Ik hoefde niet meteen mijn huis te verkopen, maar het is er natuurlijk uiteindelijk wel van gekomen. Op zich was dat niet zo erg want na een jaar of vijf had ik het wel gehad met Amsterdam. Maar een van de nadelen van de participatie-wet is dat ie door gemeenten uitgevoerd moet worden. Een gevolg is dus, dat telkens als je verhuisd, een ambtenaar van de nieuwe gemeente hetzelfde onderzoek uit moet voeren als in de vorige gemeente al gedaan is. Zo houd je jezelf als ambtenaren-corps natuurlijk wel in stand. Zeker als de omstandigheden, op die verhuizing na, niet gewijzigd zijn. En dan begint het volgende deel van het verhaal. In een nieuwe omgeving krijg je natuurlijk een nieuwe kans om een nieuwe baan te vinden. Niet dat dat in die nieuwe omgeving wel lukt, maar je mag het in ieder geval proberen. En als dat na een aantal maanden niet gelukt is, mag je, als je je woning hebt kunnen behouden, eindelijk je tegenprestatie gaan leveren. In B. is me dat uiteindelijk wel gelukt maar inmiddels had ik daar geen slaapplaats meer, ik sliep in A., maar ja, daar kon ik me dan weer niet inschrijven. Het gevolg was dat ik reiskosten voor mijn 'tegenprestatie' moest maken die natuurlijk niet vergoed werden. Maar goed, in B. had ik ook geen houdbare woonsituatie, dus dan maar door naar de volgende gemeente. Inmiddels was ik door al dat ge-verhuis zo oververmoeid geraakt dat ik uit de trein viel en het rijk, de verzekeringsmaatschappij, geconfronteerd werd met de medische kosten die gepaard gaan met een gebroken heup. Niet getreurd, na een jaar kon ik verder naar de gemeente G. En gelukkig hoefde ik daar geen tegenprestatie te leveren in de letterlijke zin van het woord (voor het rijk/de overheid). Gelukkig kon ik daar gewoon toegevoegde waarde leveren door de oudere medemens te helpen, maar dat mocht niet lang duren. Het nadeel van goedkoop (antikraak) wonen is dat je ook weinig rechten hebt, dus ging mijn zwerftocht door Nederland door naar de gemeente O. Hier vond men dat ik aan een chronische ziekte leed en om daaraan geholpen diende te worden, hupsakee, weer terug 'verhuizen' naar de gemeente A. Toen ik daar klaar was, weer hup terug naar de gemeente O. Daar had men inmiddels in de gaten dat ik eigenlijk ook maar een tegenprestatie moest gaan leveren die bestond uit het inpakken van kersenbonbons en het vullen van bierglazen. Dat leek mij gezien mijn chronische allergie voor kersenbonbons en lege bierglazen geen goed idee dus maar weer terug verhuizen naar een andere gemeente A. Hier kon ik verder behandeld worden, maar ja, als die behandeling klaar is, kan ik weer terug naar O. Zo blijven we bezig. Morgen het verhaal hoet het met een vriendin van me gegaan is.

dinsdag, december 08, 2015

Fatsoen moet je doen.

Fatsoen, daar denkt iedereen zo het zijne van, zo ook ik. En met name waar mensen samen komen, gaat het een rol spelen. Dat zie je met name in de trein. Zo vraag ik me af of je eigenlijk wel een stinkend bananen-ontbijt in een drukke ochtend-spits-trein kunt eten. Ik vind van niet. Aan de andere kant vond ik wel dat ik in diezelfde trein mijn fiets mee kon nemen, dat vond de conductrice dan weer goed idee. Maar al met al ziet het er wel naar uit alsof we samen op onze bestemming aan zullen komen, dat dan weer wel.

vrijdag, december 04, 2015

Beloofd

Ik had beloofd wat vaker te gaan bloggen. Maar nadat mijn bleu-tooth toetsenbord er vanmorgen wat minder zin in had, had ik er ook wat minder zin in. Dus dit wordt een wat chagrijnige blog. Dat was niet de bedoeling want ik was vrolijk vanmorgen. Vrolijk door een heel klein dingetje. Ik had mijn schoenen laten maken, waar je qua financieel geld niet vrolijk van wordt, maar de schoenmaker had een potje schoensmeer in mijn schoen gestopt. Daar word ik, zeker als het bijna Sinterklaas is, wel vrolijk van.

zaterdag, november 21, 2015

Koffie in de trein.

Koffie in de trein. Vroeger was dat simpel, er was maar een soort koffie en je betaalde gewoon met guldens. En eigenlijk was het niet eens duidelijk waar je de koffie kocht, nou ja, bij 'een kiosk'. Koffie in de trein is nu een heel andere belevenis geworden. Natuurlijk kun je nog gewoon koffie voor in de trein kopen bij een kiosk, maar ook een compleet koffie-avontuur is mogelijk bij de Albert Heijn. Je kunt kiezen uit wel 15 knopjes, als ik het goed heb en achter elk knopje zit een andere soort koffie. Dan begint het avontuur van afrekenen. Vroeger had een koffie gewoon een prijs. Nu heeft iedere koffie zijn eigen prijs. Maar er zijn maar twee varianten qua kopje, en al die kopjes hebben natuurlijk eenzelfde EAN-code, lastig. Ook moet je, bij de betaal-automaat aangekomen nog weten op welk knopje je gedrukt hebt, anders gaat het weer fout. Ik hoop maar dat ik zojuist op het juiste knopje gedrukt heb, maar om eerlijk te zijn

Maar weer eens gaan bloggen.

Het is hier een tijdje stil geweest. Teveel bezig geweest met Facebook, Twitter en andere dingen. Maar behalve dat ik op vrijdagavond of zaterdag-ochtend de neiging heb om persoonlijke vrienden persoonlijke mails te sturen lijkt het me ook leuk om het bloggen weer op te pakken. Naast deze algemene blog probeer ik soms ook wat meer op andere blogs te vertellen, maar je moet natuurlijk wel inspiratie hebben. Op dit moment heb ik eigenlijk weinig om over te bloggen, maar ik wil het wel weer op gaan pakken. Als er bijzonder nieuws is of ik gewoon wat wil melden zult u dat in de toekomst hier aan treffen. Groet.

dinsdag, november 03, 2015

Gisteren.

Gisteren realiseerde ik me ineens dat de reden waarom mensen vaak dezelfde redenen hebben meer te drinken of andere drugs te gaan gebruiken ofwel gedwongen hun huis moeten verkopen. Dat is vaak het vebreken van een (langdurige) relatie of langdurige werkloosheid. Die dingen veroorzaken dus een hoop ellende.

zaterdag, oktober 24, 2015

dinsdag, januari 27, 2015

Nooit zo bij stil gestaan.

Eind vorig jaar was ik van plan om iets te beginnen voor mezelf. Dat is ook een manier om aan werk te komen. Ik bedacht dat 'social media' consultant wel wat voor me zou zijn. Met name omdat ik dat gewoon leuk vind. Een probleem is natuurlijk hoe verkoop je je talenten, maar iets waar ik nog niet bij stil gestaan had was dat het ook wel eens riskant zou zijn. Nou horen we er af en toe wel wat over, dat er mensen ontslagen worden omdat ze domme dingen twitteren en ik ken zelf ook wel voorbeelden ervan, maar het werd me vannochtend pas echt helder. Het is natuurlijk logisch wel ergens dat normale rechtsprincipes van 'smaad', 'laster' en dat soort dingen in principe ook geldt voor communicatie op het internet.

dinsdag, januari 20, 2015

Een tijdje niets.

Ik ben even stil geweest, zal wel met de feestdagen te maken gehad hebben. Of de donkere dagen in het algemeen. Maar januari is natuurlijk een ideale maand om fris van start te gaan. Zo is, naast mijn standaard goede voornemens, een van mijn voornemens om meer aan vrijwilligerswerk te doen. Natuurlijk doe ik liever betaald werk, maar zolang ik dat nog niet gevonden heb, doe ik het maar even op deze manier. En het afgelopen jaar heb ik ontdekt dat rechten en journalistiek me ook interesseren. Vaak vallen die dingen bij gebrek aan interactie stil, maar je kunt ze altijd weer oppakken. Over interactie gesproken, ik ben nog steeds niet social-media-moe. Dat schijnt ook een nieuwe ziekte te zijn. Twitter en facebook bevallen me evenals Skype prima als manier om te communiceren. En daarnaast heb je natuurlijk altijd nog de telefoon. Groet uit een koud Gouda.

maandag, december 01, 2014

Eindelijk.

Waarom het zo lang heeft moeten duren weet ik eigenlijk ook niet, maar eindelijk is het er dan. www.larsmennen.nl Niet dat ik daar mijn hele blog ga herhalen, want dat is niet mijn doel daar. Mijn doel daar is gewoon het vinden van een nieuwe baan. Maar wel leuk dat het er eindelijk is.

zaterdag, november 08, 2014

Rare dingen.

Bekijk ik de pageviews van mijn blog, blijk ik vooral bezoekers uit Polen te trekken. Waarom is me een raadsel, ik neem aan dat ze dit toch niet kunnen lezen. In ieder geval schrijf ik niet voor Pools publiek. Misschien dat er een of andere rare zoekmachine daar staat, maar daar wou ik nu niet zoveel aandacht aan schenken. Waar ik wel aandacht aan wilde schenken is het feit wat er nou in de maatschappij allemaal verandert door het internet. Het belangrijkste lijkt me toch dat je niet meer kunt liegen. Inderdaad verschuift er macht naar de consumenten. Aanbevelingen worden belangrijker, maar dat verschilt natuurlijk niet zoveel van de mond tot mond reclame van vroeger behalve dat het nu met een toetsenbord of de mobiele telefoon gebeurd. Iets anders waar ik dit weekend verbaasd over was, was het feit dat mensen, als Ajax een andere shirtsponsor krijgt, mensen over gaan stappen van de ene ISP naar een een andere, bijvoorbeeld Telfort. Kennelijk moet je als adverteerder ook de voetbalclub voorkeur van je klanten overwegen voordat je een voetbalclub gaat sponsoren.

woensdag, oktober 22, 2014

Roken

Gisteren waren er twee vrouwen bij Pauw die het over roken hadden. Het waren longartsen maar dat doet er verder niet zoveel toe. En zelf heb ik inmiddels zoiets van was ik er maar nooit mee begonnen. Stoppen heb ik nog niet zo heel vaak geprobeerd, eigenlijk maar een keer, maar het heeft zich niet ontwikkeld zoals ik hoopte. Natuurlijk weet ik ook wel dat als ik echt niet kan roken omdat ik in een zieken- of verpleeghuis lig het ook niet doe en tijdens mijn slaap ook niet maar ik heb niet meer het idee dat de voordelen opwegen tegen de nadelen. Een van de maatregelen die deze mevrouwen voorstelden was het terugbrengen van het aantal verkooppunten. Ik vraag me af of dat zou helpen. Er zijn nu drie plekken waar ik mijn sigaretten koop, bij de sigarenboer, het pompstation of de supermarkt. Ik denk dat als de verkoop bij de supermarkt en het benzinestation zouden worden afgeschaft, ik minder zou gaan roken. Eerlijk gezegd denk ik dat ik dan gewoon meer bij de sigarenboer zou kopen. Toch maar eens proberen te minderen.

zaterdag, augustus 23, 2014

Nou, dat moet dan maar.

Lang heb ik niets voor nieuws betaald. Waarom zou je dat ook doen als media als de Volkskrant, de Telegraaf en zo meer gratis beschikbaar zijn. Maar ja, voor niets gaat de zon op en proefabbonnementen kosten ook niet veel. Na, alhier in Gouda, genoten te hebben van een proefabbonnement van zowel de Telegraaf als de Volkskrant, vond ik het vandaag dan eigenlijk ook niet meer dan logisch dat ik een soort van financiële bijdrage lever door € 5.- te betalen voor de artikelen die ik via Blendle krijg. Dat is natuurlijk wat anders dan een abbonnement op een krant, maar op de een of andere manier voelt het wel alsof ik een bijdrage lever aan de 'schrijvende pers'. Nou ja, er wordt in ieder geval wel wat geschreven, een drukpers komt er al lang niet meer aan te pas. Tot zover en tot zover. Groet.

dinsdag, juli 15, 2014

Lezen en schrijven.

Doordat ik een tijdje andere dingen aan mijn hoofd had kwam er de laatste tijd niet zoveel van lezen en schrijven. Inmiddels lijk ik hier in Gouda ook mijn rust gevonden te hebben en staat alles op zijn plek, wat enerzijds rust geeft en dus ook de mogelijkheid om weer te lezen en te schrijven. Het komt niet vaak voor dat ik halverwege met een boek stop, maar met het boek Stoner, is dat dus wel gebeurd. Nou heb ik niet het idee dat ik veel gemist heb, dat is het voordeel van een boek, als je het niet leest, staat het gewoon stil en vandaag heb ik het weer eens ter hand genomen. Ik moet het ook maar gewoon uit lezen en hopelijk beschik ik daarna over voldoende middelen om ook weer andere boeken te gaan lezen en hoop ik ook het bloggen hier weer op te kunnen pakken. En zo hoop ik op een gegeven moment ook weer normaal aan het werk te kunnen.

woensdag, juni 25, 2014

2014

Is dat vreemd? Geen idee. In ieder geval was ik deze ochtend nogal vroeg wakker. Vroeger zou ik zeggen dat ik laat ging slapen, maar tijden veranderen. En ineens spoken er namen door mijn hoofd (Warnar, Coolen, Bakker). Dat waren respectievelijk de kapper, bakker en tandarts uit mijn jeugd. Je jeugd is iets wat je je hele leven mee sleept, daar valt weinig aan te doen. Gelukkig heb ik in veel opzichten een gelukkige jeugd gehad. Natuurlijk, ik ben van mijn fiets gevallen, dat hoort erbij, maar al met al ben ik er een gelukkig mens door geworden. Dat wilde ik even kwijt.