Een gebroken heup is..... euh..... pijnlijk.

Het is inmiddels alweer bijna twee weken geleden, maar die gebroken heup is nog niet de oude. Dat was natuurlijk ook niet te verwachten als je weet dat de normale hersteltijd een week of zes tot acht is. De ene nacht slaap ik goed, de andere nacht is het wat pijnlijker. En ook het opstaan gaat moeizamer. Zelfs mijn ochtend-ritme is veranderd. Hiervoor nam ik koffie in de keuken en liep ik terug naar de huiskamer. Dat lukt nu niet meer dus blijf ik na het opstaan maar in de keuken zitten, totdat ik mijn normale drie koffie op heb. Meestal is rond die tijd mijn been weer zo op dreef dat bewegen dan wel weer een beetje gaat. Over bewegen gesproken, ik vraag me af of ik mijn heup niet overbelast. Bewegen is op zich goed, maar om in mijn nicotine- en alcoholbehoefte te voorzien wandel ik dagelijks anderehalve kilometer op en neer naar de lokale Aldi. Misschien is dat toch wel wat veel van het goede. Maar goed, die andere heup heeft zich uiteindelijk ook weer hersteld, dus dat zal met deze ook wel gebeuren. Kost alleen een beetje tijd.

Niets te doen..

Op zich ben ik het natuurlijk wel gewend om niets te doen te hebben. En meestal vond ik het niet zo erg, dan kon ik wel een eindje gaan fietsen of zo, maar zelfs dat vervalt nu. Op zich voorzag ik dat wel natuurlijk dus heb ik mezelf afgelopen vrijdag twee boeken gegund, nou ja, ik heb ze gekregen van een vriend van me. Als kind had ik in eerste instantie een hekel aan lezen en hoe het nu gekomen is dat ik het een prettige tijdsbesteding ben gaan vinden is me ook niet duidelijk maar dat is het wel geworden. Desalniettemin zal ik blij zijn als alles weer normaal is.

Alles kost meer moeite met een gebroken heup.

Alles kost meer moeite met een gebroken heup en het leven verloopt een stuk minder efficiënt. Normaal doe je met iedere voet een traptrede, nu betreed je iedere traptrede met beide voeten, zowel bij het dalen als bij het stijgen. Daarnaast is je tempo qua bijna alles lager. Rennen en fietsen kun je vergeten. Met name dat laatste mis ik wel. Hoewel dat deze keer ook de oorzaak was van de gebroken heup. Het doet je beseffen hoe blij je eigenlijk al niet bent met een fiets. Aan de andere kant geeft zo'n gebroken heup ook een bepaalde rust en de mogelijkheid om oude dingen opnieuw op te pakken. Zo ben ik weer aan het bloggen geslagen en heb weer twee boeken gekocht. Opschieten doet het allemaal niet, maar ik heb toch tijd zat.

Gebroken heupen.

Inmiddels heb ik voor de tweede keer in mijn levn een heup gebroken. Dat is geen pretje, zeker niet als je in zo'n afgelegen gebied woont en zo'n laag inkomen hebt. Daarbij heb ik in mijn mijn jeugd geleerd: 'Wees een bink, rook en drink' en met name dat roken is een kostbare bezigheid. Ben toch bang dat ik me voorlopig maar dagelijks of zo een tochtje naar de Aldi gun, dat is de dichtsbijzijnde supermarkt. Zoals het er nu naar uit ziet, kan ik de komende zes weken toch niet fietsen. En met een rollator zit je natuurlijk sowieso in een quarantaine-gebied met een actieradius van ongeveer 1.5 kilometer.