dinsdag, februari 09, 2021

Overbevolking

Men heeft mij wel eens gecomplimenteerd met mijn schrijfstijl en die blijft alleen maar goed als je hem af en toe oefent. Vandaar dat ik me voorgenomen heb om of duswel op papier of op deze wijze af en toe wat te schrijven. Zo ging het gisteren op het journaal over overbevolking. En hoe lang dat nu ook al geroepen wordt, weet ik ook niet misschien al wel voor mijn geboorte maar toen vond ik het aantal Nederlanders of mensen in Nederland nog wel te overzien. Misschien nog wel gezellig. We waren toen ongeveer met 14 miljoen mensen. Inmiddels zijn dat er 18 miljoen. En ik vind het er allemaal niet beter op geworden. Veel mensen verstaan me, we niet meer, woonruimte is een probleem en zo zijn er vast nog veel meer te verzinnen. Grond wordt gewoon schaars als je er meer mensen op kwijt wil. Simpel verhaal, hoef je geen economie voor gestudeerd te hebben.

donderdag, januari 28, 2021

Wooncarriere..

Dan word je 's morgens wakker en denk je: hoe ben ik hier nu weer beland? Wonen is eerst heel logisch, je gaat gewoon met je ouders mee, of ze nou scheiden of niet. En er zijn ook mensen die heel lang bij hun ouders blijven wonen. Daarna ga je werken of studeren en kun je zelf wat kiezen. En ga je wonen in de buurt van je werk of studie. Je koopt of je huurt een huis. Als je wat koopt ben je, zolang je je hypotheek betaald, zeker van je woonplek. Maar het kan voorkomen dat je de hypotheek niet meer kunt betalen, dan moet je weg. Een bank is immers geen liefdadigheids-instelling. Zo kwam ik van Amsterdam in Almelo. En eerlijk gezegd heb ik Amsterdam nooit echt gemist. En vroeger wilde ik eigenlijk ook best graag in Noord-Limburg wonen, maar ja, toen had ik nog een auto. Het leek me wel wat om in alle rust te wonen en 's morgens gewoon een uurtje naar je werk te rijden. Nu is het Noord-Limburg geworden omdat daar de eerste sociale huurwoning beschikbaar kwam. Ik had weinig zin om in die daklozen-opvang te blijven. De vraag is nu hoe ik het leven weer op ga bouwen. Met Corona werken veel mensen thuis dus zou ik overal kunnen werken, maar ja, waar is overal? Goed, vandaag dus maar weer op zoek naar werk.

zondag, januari 03, 2021

En toch wilde ik het even kwijt..

Ik heb niet de indruk dat hier nou door zoveel mensen gelezen wordt, dus in die zin is het hier plaatsen van verhalen best veilig.

Ze zijn natuurlijk niet echt anders dan de verhalen die ik normaal vertel maar ja, heel veel mensen zitten ook niet in zo'n lastige situatie als ik.

En hoewel ik de voordelen van dat dakloos zijn ook wel in zie, ik heb tenminste mensen om me heen, zijn het natuurlijk niet de meest prettige mensen.
Hoewel, dronken Polen heb ik hier nog niet gezien.
We hebben wel Polen die hun varkensvlees aan laten branden en dat vinden de bewaak-moslims niet zo prettig. Bewaak-moslims zijn overigen ook rare mensen.
Natuurlijk, je hebt er wel soepele tussen, maar als je als moslim zonder mondkapje tegen iedereen gaat lopen schreeuwen dat iedereen een mondkapje moet dragen, dan ben je in mijn ogen af.

Nou ja, gelukkig kan ik morgen weer naar een studio gaan kijken, hopelijk wordt dat wat, hoewel het ook maar weer voor twee jaar is. Maar als dat twee jaren zullen worden waarin thuis werken normaal blijft, dan hoeft dat helemaal niet zo erg te zijn.

donderdag, december 17, 2020

Altijd hetzelfde.

Heel vaak zijn die opvang-sitatuaties overal wel min of meer hetzelfde. Behalve Nederlanders zit er altijd wel een al dan niet dronken Pool, een verdwaalde Belg en bijna altijd hebben de 'bewoners' een slecht gebit, geen geld, een huwelijk wat op de klipppen gelopen is of een andere manier van pech. Daarom vind ik voor mezelf zo belangrijk om mijn eigen hygiëne op peil te houden. Op de een of andere manier heb ik het idee dat ik in deze opvang de enig ben die zijn tanden wel poetst. In alle andere opvang-situaties was er op zijn minst de mogelijkheid om te douchen. Dit is eigenlijk de eerste keer dat zelfs dat niet kan. Het lijkt wel of men gewoon een of ander leegstaand gebouw genomen heeft, er een paar bedden neergezet heeft en kijkt wat er gebeurt. Op dit moment ben ik zelfs benieuwd of er koffie zal zijn. Het is misschien verbazingwekkend maar heel veel wordt er (tot nu toe) niet gestolen. In Heerlen is wel eens een toilet-tas van me gestolen. In Eindhoven ben ik een dure bril en wat waardevolle pennen kwijt geraakt, maar ik weet niet of ik ze dus inderdaad kwijt geraakt ben of dat ze gestolen zijn. Natuurlijk probeert iedereen het voor zichzelf zo prettig mogelijk te maken. Wat ik wat dat betreft hier wel mis zijn afsluitbare lokkers en ik hoop maar dat de sociale controle voldoende is. Tot nu toe loopt het redelijk soepel.

zondag, december 13, 2020

Het is weer zover..

Voor de vierde keer dus dakloos in mijn leven. Je zou zeggen dat het wel went, maar het went nog steeds niet. Zelf was ik liever naar Helmond gegaan maar om de een of andere reden is het Oss geworden, verzonnen regio-binding. De eerste keer was het vervelend dat je er in de eerste fase maar drie nachten in de week mocht bijven (en wat andere dingen), wat nu vervelend is, is dat we in een totaal ongeschikt gebouw zitten, zonder fatsoenlijk werkend internet, maar dat heb ik zelf wel bij, zonder lockers (ook raar), geen wasgelegendheid, noch voor jezelf, noch voor je kleding dus het is weer behoorlijk improviseren.

vrijdag, december 11, 2020

Dat was dus niet de bedoeling.

Het leek me dat als je drie maanden de tijd hebt het wel zou lukken om een vorm van huisvesting. Ondanks al mijn inspanningen is me dat niet gelukt. Voor de vierde keer dakloos, dat is mooi klote.

vrijdag, oktober 09, 2020

Weer verhuizen...

Weer verhuizen, op zich zie ik er niet eens zo tegen op, want hier zag ik niet zoveel toekomst. Vanaf het begin al niet. Maar vind maar eens een woning, da's tegenwoordig een hele opgave. Hopelijk gaat de urgentie enigszins helpen.

zondag, september 27, 2020

Engelen waren het, eigenlijk allemaal...

Je valt... en je merkt dat een van je benen het niet meer doet. Dat is lastig, als een van je benen het niet meer doet. Dan heb je hulp nodig. Natuurlijk, als je net geboren bent, doen je benen het ook nog niet maar als je 2 jaar verder bent leer je erop te vertrouwen, op je benen. En ineens deed ie niet meer mee, dat rechterbeen. Het been zegt als het ware: het maakt me niet uit wat jij van plan bent, maar ik doe niet meer mee. Dat is best wel lastig als je eigenlijk even wilt gaan douchen en een biertje wilt drinken. Maar gelukkig was daar Femke. Haar naam is niet zo moeilijk te onthouden, want zo heet mijn zus ook. Femke kon de situatie vrij snel goed inschatten.... 'het gaat niet goed met deze man', nee, dat wist ik zelf ook wel. Ik ben zowel haar als Mientje heel dankbaar dat ze me hielpen, alsook de ambulance-broeders, waarvan ik de namen dan weer niet onthouden heb. Femke, dank... en al je collega's ook. Ow, volgens mij was ik nog vergeten te zeggen dat Femke me vertelde dat ze politie-agente was. Nou ja, dat zei ze eigenlijk niet eens specifiek tegen mij maar in het algemeen. Bij die andere heup werd ik geholpen door een leger-arts. Ik denk dat het goed is dat we diensten hebben als leger en politie.

zaterdag, september 26, 2020

Het leven...

Het leven had op zoveel plekken anders kunnen lopen. Ik had op zoveel plekken anders kunnen lopen. Het zal wel weer bijna oktober zijn en mogelijk is dat de reden dat ik terug kijk. Als je vijftig bent ga je dingen missen, ga je je afvragen waar het nou eigenlijk fout is gegaan. Eerlijk gezegd heb ik daar nog steeds geen antwoord op. Er zijn door diverse mensen indrukwekkende woorden tegen me gezegd. Zowel door vrouwen als door mannen en op de een of andere manier zullen die woorden wel invloed gehad hebben. Zoals andere zaken ook invloed gehad hebben, maar wat nu de alles bepalende factor is geweest, daar moet ik het antwoord op schuldig blijven. Maar er zijn wel zaken waar ik, achteraf, altijd achteraf, spijt van heb. Maar hoe ik het goed had kunnen doen, daar heb ik dan ook het antwoord weer niet op. Ik was Catoline al kwijt voordat ik die Mercedes kocht. En waarom ik Catoline kwijt ben geraakt is me nog steeds een raadsel. Was het omdat ik teveel dronk? Was het omdat ik in Assen ging werken? Was het omdat ik in Los Angeles ging werken? Uiteindelijk heb ik geen antwoord. Wel weet ik dat ik bij haar enige rust vond. Ondanks alles was ze fout deed (en zoveel was dat niet). Daar heb ik gewoon ergens een fout gemaakt, maar ik weet niet eens welke. Zoals wel vaker in het leven. Iedereen maakt fouten maar is zich daar voordien niet van bewust. En de tijd terug draaien kan bij een klok wel, maar in het leven niet. Shitzooi.

donderdag, augustus 27, 2020

Vijftig jaar getrouwd.

Wel bijzonder, mijn verhuurders zijn 50 jaar getrouwd. Ik vraag me wel eens af, hoe houd je zoiets vol? Zelf ben ik nog nooit een jaar getrouwd geweest, sterker nog, mijn relaties duurden nooit langer dan een half jaar. Nou ja, vroeger was het ook vrij normaal om je hele leven lang bij dezelfde baas te blijven, ook bij dezelfde werkgever houd ik het zelden langer dan anderhalf jaar vol. Zou dat iets met een interne onrust te maken hebben? Het geloof dat het gras altijd groener is aan de andere kant van de heuvels? Inmiddels kan ik, door schade en schande wijs geworden, vertellen dat dat niet zo is. Soms is doorzettingsvermogen een hele goede eigenschap. Die heb je ook gewoon nodig om dingen tot een goed einde te brengen. Stel je voor dat je na drie pogingen tot proberen te lopen het op geeft, wat moet je dan? De rest van je leven blijven kruipen? Dat is ook geen optie. Nee, geduld is een schone zaak en de aanhouder wint.

woensdag, augustus 26, 2020

Een gebroken heup is..... euh..... pijnlijk.

Het is inmiddels alweer bijna twee weken geleden, maar die gebroken heup is nog niet de oude. Dat was natuurlijk ook niet te verwachten als je weet dat de normale hersteltijd een week of zes tot acht is. De ene nacht slaap ik goed, de andere nacht is het wat pijnlijker. En ook het opstaan gaat moeizamer. Zelfs mijn ochtend-ritme is veranderd. Hiervoor nam ik koffie in de keuken en liep ik terug naar de huiskamer. Dat lukt nu niet meer dus blijf ik na het opstaan maar in de keuken zitten, totdat ik mijn normale drie koffie op heb. Meestal is rond die tijd mijn been weer zo op dreef dat bewegen dan wel weer een beetje gaat. Over bewegen gesproken, ik vraag me af of ik mijn heup niet overbelast. Bewegen is op zich goed, maar om in mijn nicotine- en alcoholbehoefte te voorzien wandel ik dagelijks anderehalve kilometer op en neer naar de lokale Aldi. Misschien is dat toch wel wat veel van het goede. Maar goed, die andere heup heeft zich uiteindelijk ook weer hersteld, dus dat zal met deze ook wel gebeuren. Kost alleen een beetje tijd.

woensdag, augustus 19, 2020

Schuldgevoel....

Waarom handelen we eigenlijk vaak uit een latent aanwezig schuldgevoel? Komt dat door het lijden van Christus of zo? Waarom handelen wij, Nederlanders, katholieken zo vaak uit een schuldgevoel en hebben ook over onszelf het idee dat we het niet goed of goed genoeg doen? Ik heb het idee dat dat idee bij allen van ons in geramd is. En als het goed gaat met ons, zullen we op zijn minst anderen helpen of 'herstelbetalingen' plegen voor dingen die we zelf niet gedaan hebben. Soms begrijp ik dat soort redeneringen niet. Doe mij maar gewoon Sinterklaas en Zwarte Piet.

Vijf maanden alweer.

Inmiddels woon ik alweer vijf maanden in St Hubert, nou ja, bjna dan. Niet omdat ik dat ik dat nou zo graag wilde maar omdat het toevallig zo liep. Eigenlijk heb ik na mijn vertrek eigenlijk nergens meer gewoond omdat ik dat nou zo graag wilde maar meer omdat het zo uitkwam, dat heeft me gebracht naar steden als Almelo, Breda, Heerlen, Gouda, Geffen, Eindhoven, Venlo, Rosmalen en Oeffelt. Op zich had ik het in bijna alle steden wel naar mijn zin alleen in Oeffelt (Boxmeer) boterde het niet zo tussen mij en de gemeente. Ik denk ook dat de handelswijze van die ambtenaar me in behoorlijke problemen heeft gebracht maar dat is niet anders. En dat anti-kraak wonen was vaak best leuk, maar op een gegeven moment wil een mens toch wat meer vastigheid. Die heb ik nu wel maar niet echt op eeen plek waar ik die nou graag had gewild. Er is hier namelijk niets, maar dan ook niets te doen. Daarnaast, ligt deze plek zo ongeveer ook aan het eind van de wereld. Ben nog steeds wel benieuwd hoe lang ik hier ga blijven en waar ik hierna weer terecht kom. Helmond lijkt me eigenlijk wel de ideale eindbestemming.

dinsdag, augustus 18, 2020

Niets te doen..

Op zich ben ik het natuurlijk wel gewend om niets te doen te hebben. En meestal vond ik het niet zo erg, dan kon ik wel een eindje gaan fietsen of zo, maar zelfs dat vervalt nu. Op zich voorzag ik dat wel natuurlijk dus heb ik mezelf afgelopen vrijdag twee boeken gegund, nou ja, ik heb ze gekregen van een vriend van me. Als kind had ik in eerste instantie een hekel aan lezen en hoe het nu gekomen is dat ik het een prettige tijdsbesteding ben gaan vinden is me ook niet duidelijk maar dat is het wel geworden. Desalniettemin zal ik blij zijn als alles weer normaal is.

maandag, augustus 17, 2020

Alles kost meer moeite met een gebroken heup.

Alles kost meer moeite met een gebroken heup en het leven verloopt een stuk minder efficiënt. Normaal doe je met iedere voet een traptrede, nu betreed je iedere traptrede met beide voeten, zowel bij het dalen als bij het stijgen. Daarnaast is je tempo qua bijna alles lager. Rennen en fietsen kun je vergeten. Met name dat laatste mis ik wel. Hoewel dat deze keer ook de oorzaak was van de gebroken heup. Het doet je beseffen hoe blij je eigenlijk al niet bent met een fiets. Aan de andere kant geeft zo'n gebroken heup ook een bepaalde rust en de mogelijkheid om oude dingen opnieuw op te pakken. Zo ben ik weer aan het bloggen geslagen en heb weer twee boeken gekocht. Opschieten doet het allemaal niet, maar ik heb toch tijd zat.

zondag, augustus 16, 2020

Gebroken heupen.

Inmiddels heb ik voor de tweede keer in mijn levn een heup gebroken. Dat is geen pretje, zeker niet als je in zo'n afgelegen gebied woont en zo'n laag inkomen hebt. Daarbij heb ik in mijn mijn jeugd geleerd: 'Wees een bink, rook en drink' en met name dat roken is een kostbare bezigheid. Ben toch bang dat ik me voorlopig maar dagelijks of zo een tochtje naar de Aldi gun, dat is de dichtsbijzijnde supermarkt. Zoals het er nu naar uit ziet, kan ik de komende zes weken toch niet fietsen. En met een rollator zit je natuurlijk sowieso in een quarantaine-gebied met een actieradius van ongeveer 1.5 kilometer.

vrijdag, augustus 14, 2020

Dat is lang geleden...

Dat ik voor het laatst een stukje geschreven heb. Maar nu ik door een tweede heup-breuk weer aan huis gekluisterd ben, leek me dat een goed moment om het weer op te pakken. Geen idee waar ik allemaal wat over te melden heb, maar dat komt vanzelf. Een van de eerste dingen waar ik het naar aanleiding van de afgelopen tijd over wil hebben is de zorg. Wat mij betreft verdienen verpleegkundigen best wel een keer wat extra's vanwege de extra corona-inspanningen. Zoals iedereen wat extra's verdiend vanwege extra inspanningen. Maar soms vraag ik me ook wel eens af of verpleegsters nou de hele tijd nuttig werk doen. Is het erg zinvol om drie keer per dag de bloeddruk, temperatuur en saturatie te meten? Dat doen we normaal toch ook niet? En ik vond dat in het kader van een gebroken heup de afgelopen dagen best overdreven.

zaterdag, november 10, 2018

Verdwijnend vertrouwen...

Ooit heb ik wel eens het boek Trust van Francis Fukuyama gelezen, dat is alweer een tijd geleden en het boek ben ik kwijt. Wat me niet verbaasd is dat het vertrouwen van 'het volk' in 'de politiek' en 'de rechtspraak' verdwijnt. Voor zover ik de verhalen in de media kan geloven (nog wel kan vertrouwen) stond er in geen enkel verkiezingsprogramma een voorstel om de dividend-belasting te gaan verlagen. Waarom ga je het dan toch doen? Ik denk dat de meeste Nederlanders de acties van de blokkeerFriezen goedkeurden, dan moet je niet zo hoog gaan straffen. Op wat voor manier dit groeiend wantrouwen tegenover instituties vorm gaat krijgen weet ik niet, maar ook ik ben het zat. En dan heb ik het over het onderwerp migratie nog niet eens gehad.

donderdag, juli 26, 2018

Veel wordt er hier toch niet gelezen denk ik.

Dus dan kan ik het net zo goed gebruiken als een kladblok voor mezelf. Vandaag bezig geweest met October CMS. Morgen zelf nog het een en ander over uitzoeken. Het was in ieder geval goed om te weten hoe HTML en zo werkt, nu die vier onderdelen nog een beetje uitvogelen. Verder opnieuw naar pagina-structuren leren kijken. Header, body, footer. Daarbinnen lettertypes en afbeeldingen en zo.

donderdag, januari 25, 2018

Venlo...

Er zijn mensen die er waarschijnlijk nog niet dood gevonden willen worden, maar ja, ik woon er inmiddels meer dan een jaar. Wat moet een mens in Venlo? Qua stad is de stad nog kleiner dan Helmond, leerde Wikipedia me. Ik heb ook geen idee wat ik hier doe, behalve wonen dan. En ik woon hier echt bijzonder fraai. Degenen die me bezocht hebben weten dat. En iedere keer als ik weer uit de randstad vertrek kijk ik er toch weer naar uit om naar huis terug te keren.

maandag, november 06, 2017

Ik leef nog....

Een hele tijd heb ik niets van me laten horen. En soms is dat niet eens een slecht teken, dat betekent waarschijnlijk dat ik met andere dingen bezig was. Zoals het wennen aan mijn nieuw plek om te wonen.

zondag, november 13, 2016

Catharinakerk

Vandaag liep ik, zoals de laatste tijd wel vaker, door het centrum van Eindhoven.

En hoewel ik het al een tijdje van plan was ben ik vandaag pas de Catharina-kerk in gegaan. Op de een of andere manier komt de moderne mens niet meer zo vaak in de kerk.

Op zich was het een kerk als alle andere, er was maar een ding dat me op viel.
Het schijnt dat tijd vroeger niet zo belangrijk was en dat daarom in de late middel-eeuwen kerkklokken ook maar een wijzer hadden, namelijk die voor het uur.

Tja, waarom heb ik eigenlijk vier horloges als mijn mobiele telefoon me ook kan vertellen hoe laat het is?

zondag, november 06, 2016

Politiek ergens op het internet.

Zonder strengere regels zullen er keuzes gemaakt moeten worden die nu al zichtbaar worden de ww van 5 naar 2 jaar, pensioenleeftijd omhoog, ziektekosten omhoog, verpleegtehuizen zelf betalen, eigen risico zorg, drastische beperkingen aftrekkosten, hogere belastingdruk, etc etc. Onze sociale welvaartstaat staat zwaar onder druk door de wereldwijde solidariteit met vluchtelingen die bijna zonder uitzondering uit gebieden komen met explosieve bevolkingsgroei. Kijk bijvoorbeeld naar Syrië waar de bevolkingsgroei extreem toenam en een periode van droogte de aanleiding was voor oorlog en destructie door schaarste.

zaterdag, oktober 29, 2016

Gelul in de ruimte.

Bloggen is eigenlijk gelul in de ruimte. Je schrijft een stuk tekst, die verschijnt op het internet en je hebt geen idee wie die tekst gaat lezen en wat ie er mee gaat doen. Ook mis je de reactie van de andere kant. Vandaar dat ik er eigenlijk maar mee gestopt ben. Alles wat je zegt zou ook tegen je gebruikt worden. Verder is er niet zoveel veranderd. Ik zoek nog steeds een vrouw en een baan.. een soort van eigen huis heb ik bijna weer gevonden maar dat zien we dinsdag wel. Wat nou het voordeel van een vrouw is weet ik ook nog niet, maar dat zien we dan wel.

woensdag, juli 20, 2016

Trends op de arbeidsmarkt.

Kennelijk heb ik tien jaar geleden op het verkeerde paard gewed en pluk ik daar nu de wrange vruchten van. Oracle is dood, althans Oracle financials is dood. Dat heeft me veel ellende en verhuizingen gekost, maar het is niet anders. Ik zal door moeten, dat is ook een feit, dus probeer ik me de laatste tijd steeds meer te richten op de die S-en: Siebel, SAP en Salesforce. Het probleem is natuurlijk dat ik daar weinig kaas van gegeten heb, maar ja, Griekse kaas en geitenkaas heb ik ook nog niet zoveel gegeten, dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik geen Griekse of geitenkaas zou KUNNEN eten, maar leg dat maar eens uit aan een potentiële werkgever. Andere dingen waarmee ik trends op de arbeidsmarkt probeer te ontdekken is zoekwoorden in functies op freelance.nl of in Linked-In te gebruiken. Het heeft nog niets opgeleverd, maar de aan(deel)houder wint.

zaterdag, juli 09, 2016

Nieuw huis.

Nodig is het nog niet, maar op een gegeven moment zal ik toch weer gaan moeten verhuizen. Ben wel benieuwd wat het nu weer gaat worden. Natuurlijk, dat anti-kraak wonen heeft best voordelen, maar ook nadelen. En zo veel alternatieven zijn er niet. De enige twee alternatieven zijn een sociale huurwoning of een kamer. Ik ben benieuwd, maar laten we nou eerst maar een baan regelen.

vrijdag, juni 17, 2016

Stug doorgaan..

Soms vraag ik me af of ik stug door moet gaan met solliciteren of eerst andere problemen op moet lossen. Ik denk eigenlijk dat als het een goed gaat andere dingen ook wel goed zullen gaan, dus hup maar weer solliciteren.

woensdag, juni 15, 2016

Intercedentes.

Door die aanstaande 'verhuizing' naar Eindhoven dacht ik vandaag daar ook eens een aantal intercedenten te benaderen met de vraag of ze misschien wat voor me zouden kunnen betekenen. Wat me opviel was dat ze vaak wel een profiel op Linked-in hadden maar hun contact-gegevens ontbraken. Dat kan natuurlijk een bewuste keuze zijn, maar vanuit commercieel oogpunt niet zo slim. Zag overigens dat ik ze zelf ook niet vermeld had en dat is natuurlijk ook niet zo handig. Dat dus maar aangepast.

maandag, juni 13, 2016

Braaf jongetje...

Vroeger was ik een braaf jongetje en in zekere zin nog steeds. In principe fiets ik nog steeds niet door rood en probeer me verder ook netjes te gedragen. Zo voer ik liever geen telefoongesprekken als ik sta af te rekenen. Ik ben er echter ook achter gekomen dat het soms moeilijk is om een braaf jongetje te blijven. Natuurlijk weet ik ook wel dat roken niet gezond is en bij nader inzien had ik er nooit aan moeten beginnen, maar ja, het is nu eenmaal gebeurd. En tegenwoordig mag je op veel minder plaatsen roken dan vroeger mocht. Ik kan me de tijd nog herinneren dat ik, als ik terug naar mijn studenten-stad ging ik in de trein mocht roken. Dat doe ik natuurlijk nu ook niet meer. Thuis roken doe ik nog wel maar dat had ik beter ook niet kunnen doen. Door dat gerook word ik nu voor de derde keer mijn huis uit gezet en daar word ik niet vrolijk van. Toch eens kijken hoe ik kan stoppen.