Linked in en privacy

Linked in begon leuk, je kon een beetje zien waar oud-collega's gebleven waren en werving- en selectiebureaux konden je vinden. Maar Linked-in moderniseert en moet je daar blij mee zijn? Dat vraag ik me wel eens af. Zo kreeg ik vandaag via Linked-in (wat ik al onpersoonlijk vind) van een vriend van me de vraag of ik een Ipad gekocht had. Degene die mijn inkomenspositie een beetje kennen weten dat ik een maand moet leven van het bedrag wat een Ipad kost. Dus nee, ik heb geen Ipad gekocht. Maar Linked-in vertelt wel dat ik Linked-in voor Ipad gebruik. Stel je voor dat er een internet-site zou zijn waarop telkens vermeld wordt welke software je gebruikt. Ik zou daar niet vrolijk van worden. Tja, en nou de Ipad zelf.... het is wel een handig ding. Maar ik heb toch liever iets met een toetsenbord, een gewone Ipod of een gewone tv.

Teleurstellende ervaringen...

Iedereen heeft wel eens teleurstellende ervaringen. Hetzij met mensen, hetzij met dingen. Lastig is dat.
Laatst heb ik al wat geblogged over mijn (kleine) teleurstellende ervaring met mijn nieuwe mobiele telefoon, maar daar kan ik nu wel mee leven.
De functionaliteit van de Nokia is iets minder dan de Blackberry is wat minder, maar de problemen die er waren bleken vrij makkelijk oplosbaar.
Anders liep het gisteren met de iPod.
Eigenlijk ben ik al jaren een tevreden gebruiker van de normale iPod, gewoon met zo'n wieltje draaien naar een mooi stukje muziek of jezelf laten verassen welk nummer er nu weer naar boven komt.
Mijn oude iPod had het echter begeven (je moet er ook geen bier overheen gooien) dus dacht ik, ik ga voor een nieuwe.
En daar ik een redelijke internet adept of addict ben, dacht ik, ik ga voor de i-Pod Touch. Dat had ik dus niet moeten doen.
Ten eerste is ie vrij prijzig en ten tweede functioneerde die voor geen meter. Het kan natuurlijk aan mij liggen, misschien zijn mijn vingers te dik, maar het toetsenbord van de iPod begreep me niet.
Het lukte me nog net om er muziek op te zetten, maar die muziek was daarna nergens meer te vinden.
Een leuke functionaliteit leek me dat ik daar ook mijn mail op zou moeten kunnen lezen, maar ja, dan moet je natuurlijk wel je mail-account in kunnen stellen.
Toen ik uiteindelijk tot de conclusie kwam dat noch het beluisteren van muziek, noch het lezen van mail mogelijk was op mijn nieuwe iPod besloot ik dat ding maar terug te brengen. Je wilt immers wel waar voor je geld.
Het terug brengen is uiteindelijk wel gelukt.... en ook het terugkrijgen van mijn geld is gelukt maar de verkoper was er natuurlijk niet zo blij mee.
Natuurlijk zitten er (zelfs na kort gebruik) krasjes op dat ding.
En natuurlijk was ik chagrijnig dat het allemaal niet werkte dus had ik het wat slordig ingepakt.

Nou ja, ik ben een ervaring rijker en een illusie armer. Of en hoe ik nu in de toekomst onderweg muziek ga luisteren weet ik nog niet, maar als ik nog ooit iets van Apple koop zal het een simpeler ding zijn.
En door de negatieve ervaring met dit ding denk ik in de toekomst ook liever gewoon door te werken met een laptop in plaats van een iPad.
Niet alle vernieuwingen blijken een verbetering.

Casettedeck

Een aantal jaar geleden heb ik via marktplaats.nl een casettedeck gekocht. Dat was toen al vreemd, maar ik heb hier zelfs nog een ouderwetse video-recorder staan.
Maar goed, een casettedeck, waarom? Omdat ik voeling wilde houden met wie ik vroeger was. Je kunt me melancholiek noemen, maar ik heb wel een casettedeck.... natuurlijk heb ik inmiddels allang geen walkman meer en ook geen portable (draagbare) CD-speler, maar ik heb wel een casettedeck en een I-pod. En deze middag ben ik heel blij met mijn casettedeck.

i-Tunes

Een van de leukste van i-Tunes vind ik wel dat dat programma bijhoudt hoe vaak je welke nummers gedraaid hebt en of je ze uberhaupt al een keer gedraaid heb.
Vroeger was ik een vrij grote muziekliefhebber, maar dat is in de loop der jaren verandert. Vroeger kocht ik ook vrij veel CD's, tegenwoordig load je die gewoon down van internet (eigenlijk heb ik een hekel aan al dat Engels in het Nederlands, en zit me af te vragen wat het Nederlands voor downloaden is, naar beneden halen?). Tot mijn grote verbazing had ik een aantal nummers van de Rowwen Heze ook nog niet eens beluisterd. Het beluisteren van muziek is natuurlijk ook iets wat je tegenwoordig anders doet dan vroeger.
Ooit heb ik nog platen gehad, maar die heb ik ooit maar allemaal aan een vriend van me gegeven toen ik geen platenspeler meer had.
Ouderwets als ik soms ben, heb ik dan weer wel een casette-recorder gekocht, want ik had nog wat casettes, maar goed, de meeste muziek beluister ik nu eigenlijk of op de I-Pod of op de PC, want in die zin ga ik weer wel met de tijd mee.