Fietsperikelen

Ik had er al wel eerder over geblogged, dat ik last had van wat fiets-perikelen, maar ze zijn nog ernstiger geworden. Met een van de twee fietsen ben ik blij als ik er vijfhonderd meter mee kan fietsen zonder dat de ketting erafloopt.
De ander fiets heeft ook een euvel... of beter gezegd, daar mis ik wat van.... namelijk het sleuteltje... en een fiets zonder sleutel met een goed slot is een lastige combinatie. Natuurlijk kun je wel een poging wagen met een ijzerzaag maar erg ver kom je daar ook niet mee. Een slijptol huren was een idee, ware het niet dat dat nu voor mij prijzig is en ik ook niet weet hoe die dingen werken.
Natuurlijk zou de fietsenmaker een oplossing geweest zijn, maar a) die had het druk b) zou ik dan moeten bewijzen dat die fiets van mij is... en dat gaat best lastig zijn want het is een oude fiets van mijn vader. En er staat dus een postcode in die niet hoort bij het adres waar ik nu woon. En hoe leg ik aan de fietsenmaker nu uit dat mijn vader mijn vader is en ook geen reservesleuteltje had.... best wel behoorlijke dilemma's...

En weer...

Soms schrik ik van wat ik lees. Zo las ik vandaag dat Floor van der Wal (26) overleden is. Niet dat ik haar nu zo goed kende, maar ik heb haar wel ooit gezien tijdens een voorstelling. En omdat ze een vriendin was (Jezus wat klinkt dat in deze constructie kut) van mijn toenmalige vriendin reed ze het laatste stuk mee bij ons in de auto.
En toen, plots, ineens was ze er niet meer.

Nu sta ik in het algemeen vrij rationeel tegenover de dood. "Het moet een keer gebeuren..." "Je moet alles een keer gedaan hebben in je leven..."... maar ja, als het ineens zo (relatief) dichtbij komt dan komt het gewoon best dichtbij.
Ook ik zal op mijn 26e best een eind gefietst hebben, waarschijnlijk zelfs auto gereden, maar ik ben niet aangereden en ik heb ook geen aanrijding veroorzaakt.

Kortom, naar nieuws.

Auw..

Het kan je overkomen... misschien, als je maar lang genoeg in Den Haag, Rotterdam of Amsterdam woont, overkomt het je ook een keer. Uiteindelijk is het me gisteren overkomen. Uiteindelijk ben ook ik met mijn wiel in de tramrails blijven steken en dan is het lastig fietsen.
Uiteindelijk ben ook ik ten val gekomen.
Dit was natuurlijk niet de bedoeling. Het was eigenlijk de bedoeling dat ik bij een vriendin zou blijven logeren maar zij was, toen we eraan kwamen al zo ver weg op weg naar dromenland dat ze de deur niet meer kon bereiken. Dus werd het fietsen...
Nou ja, op wat schaafwonden na lijkt de persoonlijke schade mee te vallen en uiteindelijk kon ik ook mijn weg weer vervolgen. Zo eens kijken hoe het met de fiets is maar ook daar leek de schade in eerste instantie mee te vallen.
En, zoals velen weten, de tijd heelt alle wonden (maar slaat er nog veel meer).

Nieuwe batterijen

Zoals enkelen van mijn lezers weten ben ik de afgelopen jaren weer een vrij fanatiek wielrenner geworden. Maar deze week werd ik op een gegeven moment wakker en zag ik dat mijn kilometerteller het begeven had. Dat kwam me niet goed uit.
Eerst was ik bang dat ik een nieuwe zou moeten komen, maar toen de tijd verstreek dacht ik dat het ook wel eens aan het batterijtje zou kunnen liggen. Dus gisteren een nieuwe batterij gehaald en hij doet het weer.

Op het vorige batterijtje heb ik 2182 kilometer kunnen rijden. Ben benieuwd hoe lang deze batterij het vol gaat houden.

Vreemde fobie

Sinds mijn val vorig jaar heb ik een vreemde fobie. Begrijpen doe ik hem zelf ook niet. Maar sinds vorig jaar ben ik bang om over bruggen te fietsen, vooral als ze hoog zijn. Dat leidt tot onhandige situaties.
Met mijn gewone fiets durf ik het wel, maar ik merk dat ik bang ben om op de race-fiets over hoge bruggen te fietsen, dan stap ik liever af en loop.

Nou ja, gelukkig ga ik het Amsterdam-Rijnkanaal niet zo vaak over, maar als ik het doe, doe ik het liever lopend.

Fobieëen zijn niet rationeel.

Vermoeiend

Doordat het begin van dit jaar nog vrij koud was, was ik eigenlijk nauwlijks toegekomen aan mijn hobby, wielrennen (of fietsen) zo u wilt. Maar gisteren dan toch maar eens een tochtje gemaakt van ongeveer 70 kilometer. En dan merk je toch dat zo'n winter niet in je koude kleren gaat zitten en dat roken inderdaad niet goed is voor de gezondheid.
Nou is 70 kilometer misschien wat ver voor zo'n eerste tochtje, maar je moet ergens beginnen. Maar ik merkte wel dat ik de laatste tijd meer gerookt had dan goed voor me is.
Natuurlijk had ik al tijden geleden moeten stoppen of eigenlijk gewoon nooit moeten beginnen, maar dat soort dingen bedenk je te laat. Het begint als stoer en het eindigd als verslaafd.. een vervelende ontwikkeling.
Ook ben je na 70 kilometer fietsen ook gewoon echt moe....

Nou ja, hopelijk kunnen we de komende tijd nog vaker fietsen want dat vermoeide gevoel is ook een voldaan gevoel.

Eerste ritje

Vandaag het eerste ritje op de racefiets gedaan. Het was nog niet echt warm, dus ik had wat lange kousen aangetrokken. Echt lekker liep het nog niet. Bij Ouderkerk aan de Amstel leek het toch alsof mijn achterband wat lucht aan het verliezen was dus heb ik rechtsomkeert gemaakt. Ik hoop eigenlijk wel dit jaar wat meer kilometers te maken dan vorig jaar. Toen kwam door een val mijn fietsseizoen onverwacht snel ten einde.

Wat ook maar eens ten einde moet komen is mijn tijd als werkzoekende. Vroeger hield ik al niet van vakanties maar dit is helemaal erg. Het is ook niet goed voor je zelvertrouwen. Ik doe mijn best, maar het lijkt erop alsof soms dat nog niet goed genoeg is.
Het financiële aspect van werken is natuurlijk prettig, maar je hebt tenminste ook het gevoel dat je vooruitgang boekt, dat kan ik nu niet echt zeggen.

Maar wat wel prettig is, de winter is vandaag officieel voorbij dus laat maar komen die lente en zomer.

Geen 20 meer....

Omdat ik inmiddels ook geen 20 meer ben en dus wat moet doen om in conditie te blijven heb ik enige tijd geleden een race-fiets aangeschaft. En vroeger fietste ik zonder problemen op en neer naar Parijs... inmiddels ben ik blij dat ik zo'n elf maanden na de aanschaf eindelijk eens een afstand van meer dan honderd kilometer gefietst heb. Het opbouwen van conditie kost kennelijk best even tijd.

Nieuwe ruimte

Als je het ene laat, krijg je ruimte voor het andere. Zo ben ik vandaag met de fiets van Amsterdam, eerst naar Zandvoort gefietst en vervolgens naar Leiden.
En vroeger dacht ik altijd dat als je ergens heen fietste, je dan ook weer terug moest fietsen, maar dat hoeft helemaal niet. Ook de fiets mag gewoon met de trein mee (helaas is er voor de fiets echter geen korting beschikbaar) maar ik vond 60 kilometer wel genoeg voor vandaag, qua fietsen dan.