Cupjes en koffie.

Het voordeel van mijn manier van leven is dat je op veel verschillende manieren en plaatsen koffie leert drinken. Dat varieert van het ouderwetse 'opschenken' (Amsterdam) tot en met de Nespresso waar ik nu zit. Zelf heb ik op dit moment niet eens een koffie-zet-apparaat meer, maar ik weet nu wel welke manier mijn voorkeur heeft. Financieel is het de meest onantrekkelijke vorm van koffie, maar lekker is het wel, die Nespresso. Ook leer je omgaan met verschillende vormen van melk. Die varieert van gewone melk bij de Starbucks, tot en met de kleine cupjes uit de koelkast waar ik nu zit. Starbucks vind ik trouwens ook een wat vreemd bedrijf. De koffie daar verschilt niet zo veel, maar het is wel moeilijk om er koffie te bestellen. Op een gegeven moment vond ik dat de verkoopster me zo slecht hielp dat ik halverwege het bestelproces weg ben gelopen. Maar ja, je kan ook niet zonder koffie. Mijn koffie voor de toekomst zal waarschijnlijk gewoon de Senseo worden, maar laat ik eerst maar een huis vinden waar ik dat apparaat kan plaatsen.

Partir c'est mourir un peu..

Het einde is nabij, niet zozeer van de wereld, maar wel van mijn verblijf in Amsterdam. Van de Rabobank mag ik niet langer in Amsterdam wonen, tja, dan maar ff naar Den Haag.

Hoe het allemaal zover is gekomen..

Jarenlang hebben we geloofd dat het goed ging. En ik ging mee in dat geloof. Ik denk dat de eerste keer dat ik me realiseerde dat het niet goed ging ergens in New York 2006 was. Het kan ook 2007 of 2008 zijn geweest.
In ieder geval reed ik in een A4 cabriolet door New York en realiseerde me dat ik niet gelukkig was.
Een A4 cabriolet is natuurlijk best een fraai automobiel... en toen het vliegtuig landde in New York heb ik mij door een stretched limo naar mijn slaapplaats laten brengen, maar ik was er niet gelukkig. Ik miste iemand. Iemand die op dat moment waarschijnlijk gewoon in Amsterdam was.
Maar goed, ik vond de afstand Los Angeles-Amsterdam te lang om aan een stuk te vliegen dus had die rookpauze in New York wel ingeplanned.
En ik wilde graag laten zien dat ik een grote jongen was, dus ik kocht dat appartement hier in Amsterdam wel in mijn eentje. Daar had ik haar niet voor nodig.

En toen, toen kwam de crisis, hield de geldboom op met groeien.
Is lastig, maar verder weinig aan te doen.

Ik denk dat ik God op mijn blote knieën mag danken dat ik een hypotheek had bij de boeren-leen-bank.... waar men weet dat oogsten wel eens tegen kunnen vallen, maar ook bij hen raakt het geduld een keer op.

Eigenlijk is het zo gekomen.

De eerste dozen

De eerste dozen zijn inmiddels ingepakt. Dat is een vreemd idee.
Gisteren is het buurmeisje al verhuisd en haar moeder vroeg me of ik binnen Amsterdam zou verhuizen. Ik antwoordde dat ik geen idee had en dat heb ik ook niet.

Verhuizen is zelden prettig, hoewel, je ruimt weer eens wat op, maar het is helemaal onplezierig als niet eens weet waar je heen moet met je spullen, dat maakt het extra lastig.
Ik kan me natuurlijk afvragen waarom ik ga verhuizen. En ik heb maar een flauw idee. Ik denk dat de crisis van 2008 er toch iets te hard in geslagen is. Of misschien was ik in 2006 iets te optimistich. Nou ja, waarom er nu gebeurt wat er gebeurt is eigenljk niet zo relevant. De vraag is hoe ga je er mee om en wat brengt de toekomst.
Mijn eerlijk antwoord is dat ik dat nog niet weet.
Gelukkig was ik de laatste weken toch al weinig thuis, maar ik kon dit nog mijn huis noemen. Ben wel nieuwsgierig waar ik volgend jaar om deze tijd zit en lig.

Opruimen

Eigenlijk is het wel weer eens tijd om wat op te ruimen.

Vroeger, toen we nog internet 1.0 hadden (alleen werd daar toen nooit de versie bij vermeld) maakte ik nog wel eens gebruik van FLOPPIES... dat klinkt tegenwoordig als een berg konijnen bij elkaar.
En bewaarderig als ik ben heb ik natuurlijk al die floppy's bewaard. Nou ja, de 5.25 varianten zijn bij een eerder verhuizing al richting vuilnisbak gegaan, nu de 3.5 varianten nog. Geen idee wat ik ermee moet.

Maar de afgelopen week heb ik nog wel geluisterd naar muziek vanaf een casettebandje... als je in deze tijd nog woorden als 'floppy' en 'cassettebandje' kent, dan ben je oud.

Teleurstellende ervaringen...

Iedereen heeft wel eens teleurstellende ervaringen. Hetzij met mensen, hetzij met dingen. Lastig is dat.
Laatst heb ik al wat geblogged over mijn (kleine) teleurstellende ervaring met mijn nieuwe mobiele telefoon, maar daar kan ik nu wel mee leven.
De functionaliteit van de Nokia is iets minder dan de Blackberry is wat minder, maar de problemen die er waren bleken vrij makkelijk oplosbaar.
Anders liep het gisteren met de iPod.
Eigenlijk ben ik al jaren een tevreden gebruiker van de normale iPod, gewoon met zo'n wieltje draaien naar een mooi stukje muziek of jezelf laten verassen welk nummer er nu weer naar boven komt.
Mijn oude iPod had het echter begeven (je moet er ook geen bier overheen gooien) dus dacht ik, ik ga voor een nieuwe.
En daar ik een redelijke internet adept of addict ben, dacht ik, ik ga voor de i-Pod Touch. Dat had ik dus niet moeten doen.
Ten eerste is ie vrij prijzig en ten tweede functioneerde die voor geen meter. Het kan natuurlijk aan mij liggen, misschien zijn mijn vingers te dik, maar het toetsenbord van de iPod begreep me niet.
Het lukte me nog net om er muziek op te zetten, maar die muziek was daarna nergens meer te vinden.
Een leuke functionaliteit leek me dat ik daar ook mijn mail op zou moeten kunnen lezen, maar ja, dan moet je natuurlijk wel je mail-account in kunnen stellen.
Toen ik uiteindelijk tot de conclusie kwam dat noch het beluisteren van muziek, noch het lezen van mail mogelijk was op mijn nieuwe iPod besloot ik dat ding maar terug te brengen. Je wilt immers wel waar voor je geld.
Het terug brengen is uiteindelijk wel gelukt.... en ook het terugkrijgen van mijn geld is gelukt maar de verkoper was er natuurlijk niet zo blij mee.
Natuurlijk zitten er (zelfs na kort gebruik) krasjes op dat ding.
En natuurlijk was ik chagrijnig dat het allemaal niet werkte dus had ik het wat slordig ingepakt.

Nou ja, ik ben een ervaring rijker en een illusie armer. Of en hoe ik nu in de toekomst onderweg muziek ga luisteren weet ik nog niet, maar als ik nog ooit iets van Apple koop zal het een simpeler ding zijn.
En door de negatieve ervaring met dit ding denk ik in de toekomst ook liever gewoon door te werken met een laptop in plaats van een iPad.
Niet alle vernieuwingen blijken een verbetering.

Politici begrijpen het niet...

De laatste tijd hoor je 'de politiek' steeds vaker praten over 'liberalisering', hoewel 'de laatste tijd' in dit opzicht een rekbaar begrip is.

Gelezen hebbende dit artikel is het me nog meer duidelijk geworden.
Doordat de politiek een verband wil maken tussen inkomen en woonlasten (wat op zich begrijpelijk is) onderschat men het verschil tussen de arbeids- en de woningmarkt.

Wisselen van baan is niet zo moeilijk, dat is gewoon mondeling zeggen dat je uit elkaar gaat, nieuw contract tekenen en je bent klaar. Goed, in een ernstig geval komt er nog een (kanton) rechter aan te pas maar dat is allemaal zo geregeld, hup het internet op en op zoek naar een nieuwe baan en een nieuw inkomen.
Wisselen van huis is een ander verhaal. Dat is afscheid nemen van je oude omgeving (en misschien vrienden en kennissen) je spullen inpakken en uitpakken, nieuwe vrienden maken, (ook nieuwe) contracten tekenen kortom veel een intensiever en langduriger proces dan het veranderen van baan.

Er is, in een klein land als Nederland, niet zo'n directe koppeling te maken tussen inkomen en woonsituatie.

Met name persoonlijk kan ik hier over meespreken daar mijn inkomen de afgelopen drie jaar met 75% gedaald is en mijn woonlasten alleen maar gestegen.

Oh Lord..

"Oh Lord, help me to keep my big mouth shut untill i know what i am talking about", dat is een spreuk die deze ochtend door mijn hoofd speelde naar aanleiding van dit artikel.
Mijns insziens geeft dat artikel behoorlijk de essentie weer. In het kort gezegd komt het hierop neer dat je je niet moet bemoeien met zaken waar je geen verstand van hebt. En zelf loop ik ook wel eens tegen dat soort zaken aan.

De laatste tijd heb ik me vooral bezig gehouden met het opzetten van 'Social media'. Een begrip wat meer is dan men meestal denkt. Social media is meer dan alleen Hyves, facebook en Twitter. Social media zijn ook 'kleine groepen' en handel.
Zo heb ik de afgelopen tijd mijn eerste website opgezet voor de verkoop van boeken en twee podia voor een uit de hand gelopen VPRO experiment en een gemeenschap voor zeilers. Als mijn u wijs maakt dat 'social media' slechts bestaan uit Hyves, Twitter en facebook, dan wordt u een oor aangenaaid.

En zelfs al zou je er linked-in bij betrekken dan ben je nog niet compleet.
Overigens ben ik zelf een vrij fanatiek linked-in gebruiker. Dat zou natuurlijk in principe alleen zakelijk moeten zijn, maar ik merk dat ook allerlei mensen uit mijn studenten-tijd en sommige exxen, per linked-in contact met me willen blijven houden.

Ergens is dat een prettige gedachte.

Half dood

Tja, deze ochtend feliciteerde ik een vriend van me met zijn 40e verjaardag. Een felicitatie, een gelukwens.
Wat me verbaasde was dat hij antwoorde dat hij nu half dood was. Tja, nou ja, ik vroeg hem waarom... het had zo kunnen zijn dat hij brak was, maar dat was hij niet. Kennelijk realiseerde hij zich dat hij op zijn 40e halverwege het leven was en vaak is dat ook zo.
Hoe oud ik zelf zal worden weet ik niet, maar ik schrok wel enigszins van zijn negatieve reactie.

Casettedeck

Een aantal jaar geleden heb ik via marktplaats.nl een casettedeck gekocht. Dat was toen al vreemd, maar ik heb hier zelfs nog een ouderwetse video-recorder staan.
Maar goed, een casettedeck, waarom? Omdat ik voeling wilde houden met wie ik vroeger was. Je kunt me melancholiek noemen, maar ik heb wel een casettedeck.... natuurlijk heb ik inmiddels allang geen walkman meer en ook geen portable (draagbare) CD-speler, maar ik heb wel een casettedeck en een I-pod. En deze middag ben ik heel blij met mijn casettedeck.

Eindelijk eens goed nieuws..

Nadat ik hier hoofdzakelijk slecht nieuws had over valpartijen en verloren verstandskiezen nu eens een keer wat goed nieuws. Een van mijn oudste vrienden (niet qua leeftijd, maar ik ken hem het langst) zal op 2 oktober in het huwelijk treden. Voor mij een reden om dit jaar voor de tweede keer naar Berlijn te gaan.

Zomertijd

Sommige klokken hebben zichzelf aangepast, zoals die van de computer en van de telefoon, maar mijn horloges en de klok in de kamer heb ik zelf bij moeten stellen. Andere klokken, die ik in de winter toch niet gebruik, stonden nog op de zomertijd en dat was dus helemaal makkelijk.

Wat anders en wat stil

Het is hier de laatste tijd wat stil geweest en dat heeft zo zijn redenen. De laatste tijd heb ik wat na zitten denken en dat kost tijd. Maar zo langszamerhand worden er ook conclusies getrokken. Het doel is duidelijk, de weg ernaar toe nog niet helemaal. In ieder geval wil ik eens gaan proberen of het mogelijk is om mijn loopbaan een andere wending te geven.
De redenen waarom ik destijds koos voor een loopbaan in de automatisering zijn niet meer geldig dus is er ook geen reden meer om er in te blijven hangen. De redenen op zich zijn er nog wel maar er is op dit moment eigenlijk niet echt een doel waar ik me op kan richten met die redenen.
Werk is natuurlijk wel een belangrijke bezigheid in een mensenleven en dan is het wel zo prettig als je dat met plezier doet. Dus ik ben benieuwd wat de volgende stap zal zijn. In ieder geval wil ik me minder op de techniek richten en meer op mens en maatschappij. Maar nu heb ik er nog niet al teveel haast mee. U leest of hier of op een andere manier te zijner tijd wel wat de volgende stap zal zijn.