Trends op de arbeidsmarkt.

Kennelijk heb ik tien jaar geleden op het verkeerde paard gewed en pluk ik daar nu de wrange vruchten van. Oracle is dood, althans Oracle financials is dood. Dat heeft me veel ellende en verhuizingen gekost, maar het is niet anders. Ik zal door moeten, dat is ook een feit, dus probeer ik me de laatste tijd steeds meer te richten op de die S-en: Siebel, SAP en Salesforce. Het probleem is natuurlijk dat ik daar weinig kaas van gegeten heb, maar ja, Griekse kaas en geitenkaas heb ik ook nog niet zoveel gegeten, dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik geen Griekse of geitenkaas zou KUNNEN eten, maar leg dat maar eens uit aan een potentiële werkgever. Andere dingen waarmee ik trends op de arbeidsmarkt probeer te ontdekken is zoekwoorden in functies op freelance.nl of in Linked-In te gebruiken. Het heeft nog niets opgeleverd, maar de aan(deel)houder wint.

Intercedentes.

Door die aanstaande 'verhuizing' naar Eindhoven dacht ik vandaag daar ook eens een aantal intercedenten te benaderen met de vraag of ze misschien wat voor me zouden kunnen betekenen. Wat me opviel was dat ze vaak wel een profiel op Linked-in hadden maar hun contact-gegevens ontbraken. Dat kan natuurlijk een bewuste keuze zijn, maar vanuit commercieel oogpunt niet zo slim. Zag overigens dat ik ze zelf ook niet vermeld had en dat is natuurlijk ook niet zo handig. Dat dus maar aangepast.

Vrienden

Wat vrienden over mijn laatste baan dachten:

Thuisloos

Morgenavond ben ik alweer zo'n twee weken thuisloos en tot nu toe gaat dat prima. Leven zonder huis maar met vrienden en vriendinnen kan. Maar toch, leven zonder huis is best vermoeiend. Omdat je van hot naar her reist ben je de hele tijd aan het in en uitpakken en is het toch zaak overzicht te houden. En ook dat lijkt prima te gaan. Dat thuisloos zijn lijk ik wel te overleven. Waar ik meer tegenop zie is dat ik binnenkort ook weer werkloos ben, hoewel ik dat zelf altijd liever, werkzoekend noem. En in het begin is dat nog wel prettig, je kunt je huis opruimen (als je dat hebt) maar op een gegeven moment gaat dat toch vervelen. Hopelijk duurt die periode ook deze keer weer niet te lang.

Het valt nog niet mee...

Als je vroeger wilde solliciteren, kon het wel eens zo zijn dat je geen postzegels in huis had.

Tegenwoordig is het probleem vaak dat je je wachtwoord vergeten bent, ook niet handig.

Weer aan de slag

Al een hele tijd probeer ik weer in het arbeidsproces te komen en merk dat dat best moeilijk is. Waar dat aan ligt weet ik ook niet. Wat ik al wel een tijd weet is dat ik het best functioneer in een prettige omgeving en zelfs dan. Ook op je werk heb je soms goede en soms slechte tijden.
Kijk, die automatiseringskennis die heb ik wel en er is zelfs een tijd geweest dat ik dacht dat iedereen die wel had. Toen ik echter begin dit jaar computerles aan ouderen gaf werd het me duidelijk dat dat niet het geval was. Het is trouwens een van de leukste vormen van vrijwilligerswerk die ik gedaan heb. Het overbrengen van kennis bevalt me wel en ik geloof inderdaad dat het tot op zekere hoogte waar is dat ik een allemansvriend ben.
Ook weet ik dat het me niet zoveel uit maakt waar ik werk. Of dat nou Kopenhagen Amsterdam of Hasselt is, dat maakt me niet zoveel uit. Ik wil gewoon wat doen met mijn kennis.
Daarnaast moet ik nog een jaar of twintig werken en dan is het wel handig als ik iets doe waar ik het naar mijn zin heb.

Zakgeld..

Vroeger, toen ik kind was, kreeg ik zakgeld. En ik weet eerlijk gezegd niet eens meer hoeveel en of ik nu het grootste gedeelte kreeg van mijn moeder of van mijn oma.
Natuurlijk heb ik er al jaren niet meer aan gedacht omdat zakgeld omgezet werd in studiefinanciering, studiefinanciering aangevuld werd met salaris, overging in een uitkering daarna weer normaal salaris daarna soms tijdelijk een uitkering totdat de uitkering enigszins langdurig werd waarna die uitkering weer aangevuld werd door een salaris.

Waarom dacht ik vandaag wel weer aan zakgeld? Omdat ik de volgende zinsnede las in de (digitale) Volkskrant: "Het is alsof je een kind minder zakgeld geeft omdat het een krantenwijk heeft"...Tja, voor hen die dat niet wisten, zo werkt de overheid. Zo krijg ik nu een lagere uitkering omdat ik in november 2009 gewerkt heb. Is dat terecht? Ergens wel natuurlijk. De overheid gaat ervan uit dat je zelf in je inkomen kunt voorzien en vult dat, indien noodzakelijk, aan tot het bestaansminimum. Alleen qua timing komt het even niet goed uit, maar tja, minder geld komt eigenlijk nooit goed uit.

Toch leuk....

Een groet aan de lezer,
De heer Lars Mennen vroeg mij mijn bevindingen rond de samenwerking tussen hem en Cure Productions BV op papier te zetten.

De situatie:

Ons bedrijf moest razendsnel een aanpassing aan werkwijze en processen doorvoeren. De ontwikkelingen in de media hebben zich het afgelopen jaar in een dusdanig tempo afgespeeld dat een krachtdadige aanpak noodzakelijk was. Ik kende dhr. Mennen vanuit een netwerk-circuit en ging bij hem te rade. Na een oriënterend gesprek met mij en een van mijn medewerkers zijn we in een gezamenlijke poging om snel tot resultaat meteen in actie gekomen.

In het werken aan het project vielen mij de volgende zaken op:
• Hands-on mentaliteit: niet te beroerd om aan de slag te gaan.
• Werken op onmogelijke uren: gezien onze krappe planning waren er vele nachtelijke uren nodig.
• Verstand van zaken: de vraag die wij hadden werd snel beantwoord.
• Goed advies: naast de meer ICT-gerichte activiteiten gaf Lars ook blijk van meedenken met zaken
die de scope van onze vraag overstijgen vooral v.w.b. economische implementatie van het project waaraan we werkten.
• Vooruit denken: in een aantal gevallen waren wij nog bezig de vraag te formuleren, als het antwoord al klaar bleek.
En dan:
Ik kende een deel van de beroepsachtergrond van dhr. Mennen en wist ook dat hij enige tijd niet in het arbeidsproces heeft deelgenomen. Dat was voor ons ook een zeker risico. Als je snel moet operen, moet iedere betrokkene snel meeschakelen. In dit geval was dat geen enkel probleem. Voortvarend en enthousiast werkend, kwamen we al snel tot de beoogde resultaten.
Ik ben altijd bereid toekomstige werk– en opdrachtgevers nader te informeren en wens hen hetzelfde werkplezier als wij mochten ervaren.
Vriendelijke groet,
K.J. Hoeve,
directeur marketing, nieuwe media en contentmanagement

Wat is er veranderd

Hoewel ik zojuist een positieve reactie binnenkreeg over de situatie op de arbeidsmarkt vraag ik me ook af wat er veranderd is. Nadat ik mijn eerste baan gevonden had duurde het eigenlijk nooit langer dan vier maanden voordat ik weer iets nieuws had gevonden. De laatste tijd duurt het echter veel langer. Geen idee waaraan dat ligt, nou ja, wel enige ideeën, het zou natuurlijk kunnen zijn dat ze me te oud vinden, hoewel, pas 40, het zou kunnen zijn dat ik op de verkeerde banen solliciteer, hoewel, dat betwijfel ik ook, maar kennelijk doe ik ergens iets fout of moet ik nog wat meer geduld hebben totdat de markt echt aantrekt.

Het vinden van een baan

Het vinden van een baan was vroeger makkelijk, toen de IT nog booming was en ik jong. Tegenwoordig sta ik versteld hoe moeilijk het is om een nieuwe baan te vinden. Vroeger werd ik gebeld met de vraag of ik beschikbaar was, tegenwoordig krijg ik mails terug van uitzendburos 'Er zijn meer mensen die een baan zoeken'. Alsof ik dat niet wist. Ik word er langszaam een beetje moedeloos van.

Eerste ritje

Vandaag het eerste ritje op de racefiets gedaan. Het was nog niet echt warm, dus ik had wat lange kousen aangetrokken. Echt lekker liep het nog niet. Bij Ouderkerk aan de Amstel leek het toch alsof mijn achterband wat lucht aan het verliezen was dus heb ik rechtsomkeert gemaakt. Ik hoop eigenlijk wel dit jaar wat meer kilometers te maken dan vorig jaar. Toen kwam door een val mijn fietsseizoen onverwacht snel ten einde.

Wat ook maar eens ten einde moet komen is mijn tijd als werkzoekende. Vroeger hield ik al niet van vakanties maar dit is helemaal erg. Het is ook niet goed voor je zelvertrouwen. Ik doe mijn best, maar het lijkt erop alsof soms dat nog niet goed genoeg is.
Het financiële aspect van werken is natuurlijk prettig, maar je hebt tenminste ook het gevoel dat je vooruitgang boekt, dat kan ik nu niet echt zeggen.

Maar wat wel prettig is, de winter is vandaag officieel voorbij dus laat maar komen die lente en zomer.

Mooie plannen

Tja, het zijn op zich natuurlijk mooie plannen om de AOW-leeftijd te verhogen naar 67 jaar, daar heb ik op zich niet zo'n moeite mee, maar wat ik me wel afvraag is hoe je, als je ouder bent dan 50 nog een baan vind, zeker op de huidige arbeidsmarkt.

Lang geleden

Het is lang geleden dat ik een uitzendbureau ben binnengewandeld maar vandaag heb ik dat weer eens gedaan. Een beetje onder het mom van 'nee heb je en ja kun je krijgen.'. En de komende tijd ga ik dat vaker doen want ik wil gewoon weer aan het werk. Daarnaast verbreed het bezoeken van een uitzendbureau je blikveld op wat voor functies er allemaal zijn. Zo ben ik in het verleden hoofdzakelijk met Oracle bezig geweest maar zag ik vandaag een interessante functie als auditor bij een incasso-bureau. Helaas was daarvoor SAP-kennis vereist en ergens vind ik dat een beetje vreemd. Noem me een grote optimist, maar ik heb dan de houding van: wat ik niet kan, kan ik toch leren?
Nou ja, en behalve dat ze er mogelijk uiteindelijk een baan voor me hebben zitten er bij uiitzendbureax meestal ook leuke mevrouwen, dus ik ga morgen weer.

Op zoek..

Zoals een aantal van mijn lezers wel zullen weten ben ik al een tijdje op zoek naar een nieuwe baan of opdracht. Dat heeft er vandaag toe geleid dat ik me zelfs bij een casting-bureau heb ingeschreven, morgen zijn de uitzendbureaux aan de beurt.

Kennelijk is dat toch belangrijk...

Tja, mannen blijven kinderen natuurlijk, dat lijkt me helder. Als er nog meer helder is (geworden), is het dat toezicht noodzakelijk blijft. Dat hebben we gisteren kunnen ervaren na het debacle dat Marco Borsato mee aan het maken is, dat hebben we afgelopen jaar meegemaakt ten aanzien wat financiële instellingen in de VS en Nederland veroorzaakt hebben en ook in de kerk is het noodzakelijk.

Kortom, ik sluit niet uit dat 'toezicht' in de toekomst alleen maar toe zal nemen en eigenlijk is dat voor mensen met mijn achtergrond een positief vooruitzicht.

Gezien de vooruitzichten...

Ga ik misschien ook maar gewoon ZZP-er worden.. je moet toch wat.

Varsseveld

Vandaag ben ik in Varsseveld geweest... waar? in Varsseveld.. tja, de door de zoektocht naar een baan kom ik soms in vreemde plaatsen.
En ik vond het wel mooi.
Onderweg zag ik het station van Didam en een afslag 's Heergenberg, plaatsen waar ik eigenlijk ook wel goede herinneringen aan heb, maar dat is een ander verhaal.
En ik sluit ook niet uit dat ik de komende week weer naar Varsseveld ga, maar dat zien we dan wel.

I'll keep you, readers,posted.

Flexibiliteit op de arbeidsmarkt..

Moet zeggen dat ik flexibiliteit op de arbeidsmarkt deze ochtend best moeilijk vond. Op zich ben ik redelijk flexibel, bij mijn weten, maar het leek me nou niet echt een goed idee om een vaste functie te gaan accepteren in Assen of Leeuwarden. Heb toch het idee dat dat gebieden in Nederland zijn waar ik op langere termijn niet zou aarden.
Verder is flexibiliteit natuurlijk best moeilijk. Als je gewend bent om tien jaar lang met dezelfde mensen om je heen hetzelfde soort werk te doen, zal een omschakeling waarschijnlijk moeilijker zijn dan als je in het verleden al vaak verschillende dingen gedaan hebt.
De arbeidsmarkt is een moeilijke markt.

Logisch wel, ergens

De laatste tijd hoor ik op tv wel eens discussies over het verhogen van de AOW leeftijd naar 67 jaar. Nou is 67 mijns insziens een vrij willekeurig getal, althans ik heb nog geen argumenten gehoord waarom 67 nu beter zou zijn dan 70, maar dat terzijde. Op zich vind ik deze maatregel best logisch. Immers de gemiddelde leeftijd lag, waarschijnlijk, op het moment dat de AOW ingevoerd werd een stuk lager dan hij nu ligt. In die zin is een verhoging van de AOW gerechtigde leeftijd vrij logisch.

En in mijn prive-leven maak ik ongeveer hetzelfde mee. Toen ik in 1997 begon in de automatisering was mijn verwachting dat er vrij veel groei in plaats zou vinden. Die heeft natuurlijk ook plaats gevonden en de informatie-technologie had toen ook nog iets van een sexy-imago maar die groeiverwachtingen lijken op dit moment niet meer te gelden dus kan het geen kwaad om mijn blik ook op andere werkvelden te richten.

Niet vrolijk..

Van het onderstaande bericht word ik niet vrolijk.... nu is dat alleen niet zo erg, maar het probleem is dat het overal terugloopt op het moment hetgeen het waarschijnlijk nog moeilijker maakt om, zoals ik, een carriere-switch te maken.
Desalniettemin zijn de oude processen natuurlijk niet verandert. Solliciteren blijft gewoon een kwestie van goed je best blijven doen.

Er verdwijnen in 2009 en 2010 circa 18.000 arbeidsplaatsen in de Nederlandse ICT sector. De omzet daalt in 2009 5% en herstelt niet in 2010. Dat blijkt uit een nieuw rapport van Landman Consultancy en AME Research.