Die participatie-wet.

Een aantal mensen weet dat natuurlijk, maar ik maak al geruime tijd gebruik van die voorziening en ik vind het maar niets. Het went wel, maar de eerste twee keer dat ik er een beroep op moest doen was het tranen met tuiten. Ik hoefde niet meteen mijn huis te verkopen, maar het is er natuurlijk uiteindelijk wel van gekomen. Op zich was dat niet zo erg want na een jaar of vijf had ik het wel gehad met Amsterdam. Maar een van de nadelen van de participatie-wet is dat ie door gemeenten uitgevoerd moet worden. Een gevolg is dus, dat telkens als je verhuisd, een ambtenaar van de nieuwe gemeente hetzelfde onderzoek uit moet voeren als in de vorige gemeente al gedaan is. Zo houd je jezelf als ambtenaren-corps natuurlijk wel in stand. Zeker als de omstandigheden, op die verhuizing na, niet gewijzigd zijn. En dan begint het volgende deel van het verhaal. In een nieuwe omgeving krijg je natuurlijk een nieuwe kans om een nieuwe baan te vinden. Niet dat dat in die nieuwe omgeving wel lukt, maar je mag het in ieder geval proberen. En als dat na een aantal maanden niet gelukt is, mag je, als je je woning hebt kunnen behouden, eindelijk je tegenprestatie gaan leveren. In B. is me dat uiteindelijk wel gelukt maar inmiddels had ik daar geen slaapplaats meer, ik sliep in A., maar ja, daar kon ik me dan weer niet inschrijven. Het gevolg was dat ik reiskosten voor mijn 'tegenprestatie' moest maken die natuurlijk niet vergoed werden. Maar goed, in B. had ik ook geen houdbare woonsituatie, dus dan maar door naar de volgende gemeente. Inmiddels was ik door al dat ge-verhuis zo oververmoeid geraakt dat ik uit de trein viel en het rijk, de verzekeringsmaatschappij, geconfronteerd werd met de medische kosten die gepaard gaan met een gebroken heup. Niet getreurd, na een jaar kon ik verder naar de gemeente G. En gelukkig hoefde ik daar geen tegenprestatie te leveren in de letterlijke zin van het woord (voor het rijk/de overheid). Gelukkig kon ik daar gewoon toegevoegde waarde leveren door de oudere medemens te helpen, maar dat mocht niet lang duren. Het nadeel van goedkoop (antikraak) wonen is dat je ook weinig rechten hebt, dus ging mijn zwerftocht door Nederland door naar de gemeente O. Hier vond men dat ik aan een chronische ziekte leed en om daaraan geholpen diende te worden, hupsakee, weer terug 'verhuizen' naar de gemeente A. Toen ik daar klaar was, weer hup terug naar de gemeente O. Daar had men inmiddels in de gaten dat ik eigenlijk ook maar een tegenprestatie moest gaan leveren die bestond uit het inpakken van kersenbonbons en het vullen van bierglazen. Dat leek mij gezien mijn chronische allergie voor kersenbonbons en lege bierglazen geen goed idee dus maar weer terug verhuizen naar een andere gemeente A. Hier kon ik verder behandeld worden, maar ja, als die behandeling klaar is, kan ik weer terug naar O. Zo blijven we bezig. Morgen het verhaal hoet het met een vriendin van me gegaan is.

Vreemd verhaal.

In het algemeen heb ik niet het idee dat we in Nederland in een bananenrepubliek leven totdat het tegendeel blijkt. En dat is de afgelopen maanden enigzins gebleken. Er is me zelfs eens verteld dat we hier een goed sociaal stelsel hebben, totdat je ermee te maken krijgt. Zoals enkelen weten, leef ik helaas al een tijdje op kosten van 'de maatschappij' dat ik dat van 1988 tot 1995 ook deed schijnt niemand wat uit te maken maar dat is een ander verhaal. Anyway, ik leef van, zoals dat heet, "het bestaansminimum" eigenlijk daar zelfs behoorlijk onder. Hoe is dat gekomen? Het schijnt dat iedere Jan Doedel, je uit kan schrijven bij een gemeente waardoor je dus geen adres meer hebt en de betreffende gemeente ook niet meer zorgt voor je bestaansminimum, maar het kan dus. Nou ja, dat is een reden waarom ik binnenkort waarschijnlijk weer eens terug naar het lieflijke Almelo ga.

Interessante reactie in de Telegraaf vandaag.

Vandaag stond er in de Telegraaf een bericht dat er steeds meer mensen/gezinnen zijn die hun hypotheek niet meer kunnen betalen.... dat is zoiets als Griekenland die zijn staatsschuld niet kan betalen.
De oplossing was even simpel als doeltreffend. Immers Griekenland geven we een zak met geld en de banken worden gedwongen om een gedeelte van de schuld kwijt te schelden. Kijk, de Nederlandse regering zou natuurlijk ook die huishoudens een zak met geld kunnen geven en de banken dwingen om een gedeelte van die hypotheek-schuld kwijt te laten schelden.

Dat vond ik nou eens wijze taal...

Vandaag zat ik een stukje film te kijken. Daarin kwam de volgende zin voor "The solution is the problem", dat is Engels voor de oplossing is het probleem, eigenlijk is dat mooi verwoord een omschrijving voor de Griekse tragedie.
Omdat ze een te grote staatschuld hebben (omdat ze in het verleden teveel geleend hebben en een aantal andere zaken) gaan we ze nog meer lenen.

Dat zijn van die mooie cirkelredeneringen.

Eigen volk eerst...

Je schijnt het weer te mogen zeggen. En ergens is er natuurlijk ook wel een reden voor.
Een Europese eenheid is natuurlijk prima en solidariteit is ook een groot goed, maar soms is het verbazingwekkend waartoe het leidt.

In Nederland vinden er allerlei onderhandelingen plaats over het verhogen van de pensioenleeftijd.
In Nederlands vinden er gesprekken plaats over solidariteit met de Europese partners.

Dat is prima, maar harmoniseer dan ook de pensioenleeftijd.
Daarbij is het mooi dat in Nederland de pensioenleeftijd verhoogd wordt tot 67, maar ik vraag me dan ook af of mensen van 63 en of ouder (63 is een vrij willekeurige grens) tot die leeftijd ook een sollicitatieplicht blijven houden?

Zelf heb ik inmiddels een leeftijd bereikt waarop ik soms weer enigszins cynisch aan het worden ben. Eerst zien dan geloven.
Of, het is leuk een maatregel te verzinnen, maar hoe wou je hem uitvoeren?

Zijn we nu echt zo dom?

Zojuist las ik het volgende stuk in 'de kwaliteitskrant' van Nederland (het NRC):

Klanten die binnen tien jaar bij DSB weg willen, krijgen daarnaast een vertrekboete van 3,5 procent van de hypotheeksom. Omdat DSB in 2005 begon met de verkoop van eigen hypotheken, is deze boete op alle lopende hypotheekcontracten van toepassing. Bij een hypotheek van tweehonderdduizend euro bedraagt de vertrekboete zevenduizend euro, rekent de VEH voor.

Tja, daar hebben we toch echt de VEH voor nodig, om uit te laten leggen dat 3.5% van € 200.000 € 7.000 is...

Te mooi om onvermeld te laten....

De dekkingsgraad van pensioenfonds ABP is weer op peil. In heel Nederland gingen duizenden mensen juichend de straat op, toen het nieuws bekend werd. Met name in Dokkum en Den Haag werd de nieuwe dekkingsgraad dinsdag uitbundig gevierd op de grote pleinen in de stad. Ook in Amsterdam was het druk: volgens de politie stonden er rond het middaguur bijna 60.000 mensen op het Museumplein. Er zouden geen noemenswaardige ongeregeldheden hebben plaatsgevonden.

Wiskundelerares Miranda Grevelink stond dinsdagmiddag tussen de feestende menigte op de Neude in Utrecht. Ze kon het nieuws nog nauwelijks bevatten: “Ik werd vanochtend gebeld door een vriend die zei dat de dekkingsgraad van het ABP weer op peil was. Ik dacht eerst dat het een zieke grap was, maar het bleek echt waar. Dit is een historische dag voor Nederland, zeker na al die fluctuerende rentes en lage indexaties.”

Net als andere pensioenfondsen kampte het ABP lange tijd met de gevolgen van de kredietcrisis, waardoor de dekkingsgraad kelderde tot onder de 90 procent. Mede door de stijgende beurskoersen werd het herstel ingezet en eind vorige maand stond het ambtenarenfonds op 111 procent, ruim boven het vereiste minimum.

Voor Grevelink was het vooral een emotionele dag: “Dit gevoel is niet te beschrijven. Mijn ouders hebben de financiële crisis van 2008 meegemaakt, dus ik heb de grote onzekerheid van dichtbij meegekregen. Veel mensen kunnen zich niet voorstellen hoe het voelt als de pensioenen niet worden aangepast aan de inflatie. Nu ligt de dekkingsgraad zelfs ruim boven het wettelijk bepaalde minimum van 105 procent: ik heb er geen woorden voor.”

Dat deed me denken....

Dit bericht in de Elsevier deed me denken aan de film van vorig weekend (Inside job). Ook in de top van de financiële wereld is niets menselijks mensen vreemd.

Probleem is natuurlijk wel dat deze aanhouding komt op een moment dat Europa dat niet kan gebruiken.

Nuttige dingen....

Vandaag ga ik eens nuttige dingen doen.... al een maand of 5 ben ik eigenaar van een bioscoopbon, althans iemand heeft hem me geschonken....

Bij gebrek aan vrouw scheen ik niet naar de film 'Gooise vrouwen' te mogen, maar gelukkig heb ik voor vanmiddag een film voor mannen ontdekt.
Nou ja, ik zie het wel.

Rekensommetjes..

Als econoom moet je soms simpele rekensommetjes maken, daarvoor ben je opgeleid.

Zo heb ik zojuist berekend dat de ABN-Amro bijna € 2.000 van iedere Nederlander heeft geleend, althans over terugbetalingen is met weinig bekend. En dan hebben ze het lef om mij te bellen over een achterstand van € 200.-.

Inderdaad, bankiers hebben weinig geleerd van de financiële crisis.

O ja... en dan moesten we ons ook nog garant stellen voor Portugal, Spanje, Griekenland en Ierland of zo?

Is het misschien vreemd dat we wat Euro-sceptisch worden?

Een goed idee...

Vandaag las ik op de Volkskrant (vroeger las ik dat soort dingen 'in' de Volkskrant, maar tja, ik ben al een aantal jaren digitaal) een goed idee.

Het idee was om niet langer de rente fiscaal aftrekbaar te laten zijn, maar de aflossing. Dat idee is zo simpel dat het me verbaasd dat ik het zelf niet verzonnen heb.
Een dergelijke constructie verhoogd de vermogens-opbouw bij particulieren (wat gezien de terugtredende overheid geen slecht plan is) verminderd het risico bij banken (want minder uitstaande leningen) en kan de woningmarkt weer in evenwicht brengen.

Het probleem van dit idee is echter.... Hoe voer je het uit?

Nou ja, desalniettemin blijf ik het een goed idee vinden.

Analyse

Soms moet je gewoon even analyseren wat er in de wereld gebeurt. Even kijken wat er aan de hand is. En solidariteit is in wezen natuurlijk mooi, maar ook daarbinnen zijn grenzen.

En de grote winst van de 'Ware Finnen' zou ook elders wel eens een afname in de solidariteit van Europa zou kunnen betekenen. Laten we wel wezen, wat zijn we uiteindelijk opgeschoten met de Euro? Nou ja, je hoeft niet meer te wisselen bij de grens, maar verder zie ik niet zoveel voordelen.
Het is vervelend als je zelf aansprakelijk bent voor de schulden van een ander en in die richting lijkt Europa zich wel te ontwikkelen.
Als IJsland zijn schulden niet terug betaald en de kans dat Griekenland dat doet ook niet bijster groot is, waarom zouden we dan wel Portugal en/of Spanje en/of Ierland gaan steunen. Als mensen of landen niet betrouwbaar zijn, verliezen ze vertrouwen en soms is economie heel simpel.

Forse kritiek

Zojuist hoorde ik hier forse kritiek op de woningmarkt.

Nu heb ik er hier ook wel eens wat over geschreven, maar dit was toch wel heel kritisch.

Dat zou toch duidelijk moeten zijn?

Er is iets mis in dit land. Er zijn wel meer dingen mis in dit land.
Een van de dingen waardoor Nederland uit de pas loopt is de HRA (Hypotheek rente aftrek).

Zelfs ik, als econoom, deel de mening dat deze maatregel de huizenprijzen opdrijft en dat er wat aan gedaan dient te worden. Mijns insziens dient de HRA (of VT zoals de 'voorlopige teruggaaf' ook genoemd word) op zijn minst gemaximeerd te worden, maar daar heb ik al eerder dingen over geschreven.

Probleem lijkt dat dit politiek gezien 'lastig' bespreekbaar is, maar luister wel, ik heb het niet over afschaffing, ik heb het over maximering. De VT mag mijns insziens nooit meer bedragen dan een uitkering in de zin van de WWB (Wet werk en bijstand) is. Dat is gewoon mijn gevoel van rechtvaardigheid.

Politici begrijpen het niet...

De laatste tijd hoor je 'de politiek' steeds vaker praten over 'liberalisering', hoewel 'de laatste tijd' in dit opzicht een rekbaar begrip is.

Gelezen hebbende dit artikel is het me nog meer duidelijk geworden.
Doordat de politiek een verband wil maken tussen inkomen en woonlasten (wat op zich begrijpelijk is) onderschat men het verschil tussen de arbeids- en de woningmarkt.

Wisselen van baan is niet zo moeilijk, dat is gewoon mondeling zeggen dat je uit elkaar gaat, nieuw contract tekenen en je bent klaar. Goed, in een ernstig geval komt er nog een (kanton) rechter aan te pas maar dat is allemaal zo geregeld, hup het internet op en op zoek naar een nieuwe baan en een nieuw inkomen.
Wisselen van huis is een ander verhaal. Dat is afscheid nemen van je oude omgeving (en misschien vrienden en kennissen) je spullen inpakken en uitpakken, nieuwe vrienden maken, (ook nieuwe) contracten tekenen kortom veel een intensiever en langduriger proces dan het veranderen van baan.

Er is, in een klein land als Nederland, niet zo'n directe koppeling te maken tussen inkomen en woonsituatie.

Met name persoonlijk kan ik hier over meespreken daar mijn inkomen de afgelopen drie jaar met 75% gedaald is en mijn woonlasten alleen maar gestegen.

Zakgeld..

Vroeger, toen ik kind was, kreeg ik zakgeld. En ik weet eerlijk gezegd niet eens meer hoeveel en of ik nu het grootste gedeelte kreeg van mijn moeder of van mijn oma.
Natuurlijk heb ik er al jaren niet meer aan gedacht omdat zakgeld omgezet werd in studiefinanciering, studiefinanciering aangevuld werd met salaris, overging in een uitkering daarna weer normaal salaris daarna soms tijdelijk een uitkering totdat de uitkering enigszins langdurig werd waarna die uitkering weer aangevuld werd door een salaris.

Waarom dacht ik vandaag wel weer aan zakgeld? Omdat ik de volgende zinsnede las in de (digitale) Volkskrant: "Het is alsof je een kind minder zakgeld geeft omdat het een krantenwijk heeft"...Tja, voor hen die dat niet wisten, zo werkt de overheid. Zo krijg ik nu een lagere uitkering omdat ik in november 2009 gewerkt heb. Is dat terecht? Ergens wel natuurlijk. De overheid gaat ervan uit dat je zelf in je inkomen kunt voorzien en vult dat, indien noodzakelijk, aan tot het bestaansminimum. Alleen qua timing komt het even niet goed uit, maar tja, minder geld komt eigenlijk nooit goed uit.

Dubbel gesponsored

Als bank in Nederland heb je het eigenlijk maar makkelijk. Aan de ene kant wordt de vraag naar je producten (door de HRA) gesponsored door de overheid, aan de andere kant, als je het echt moeilijk hebt springt diezelfde overheid ook weer bij. Eigenlijk heb je zo een vrij risico-vrij bestaan.... wat nu, "Survival of the fittest?"

Nieuws...

Het volgende nieuws heb ik van een (ex-)journalist:

Het bestuur van de stichting Hypotheekleed heeft er bij de Raad van Commissarissen van De Nederlandse Bank op aangedrongen Nout Wellink te verzoeken binnen een maand ontslag te nemen omdat commissarissen anders zélf meewerken aan de afbraak van het publiek vertrouwen in De Nederlandse Bank en het Nederlandse bankwezen. Hypotheekleed vreest dat Nederland bij aanblijven van Wellink een financiële pariastaat wordt.

Ik houd het kort...

Ik ben nog steeds verbaasd dat er in Nederland mensen zijn die meer aan VT/HRA ontvangen dan andere mensen aan bijstand.

Dat ze het niet begrijpt....

Ook Femke Halsema staat hier te zwetsen. Waarom snapppen die politici niet dat zowel de huursubsidie als de VT (hypotheekrente-aftrek) gewoon een soort van woonkostensubsidie zijn?