Ik blog eigenlijk zelden meer....

Het komt zelden voor dat ik nog een aanleiding zie om te bloggen. Deze ochtend zie ik die wel. En soms vraag ik me ook af "Waarom Google ik je naam nog?". Dat doe ik overigens zowel bij mannen als bij vrouwen. Zo kwam ik er onlangs achter dat een oude vriend van me bij een ongeval om het leven is gekomen en kwam ik er deze ochtend achter dat een ex van me een kind gekregen heeft. Doe dat me wat? Ja, dat doet me wat. De ene ex is de andere niet. En soms denk ik dan, ik ben blij dat ik de vader van haar kind niet ben geworden en soms doet het me ook verdriet. Dan geeft het me het idee, ik had ook de vader kunnen zijn. Maar ik ben het niet. Er gaat wel eens iets mis in een mensenleven. Niet dat ik nou zo graag vader had willen worden, maar misschien toch. Nou ja, gedane zaken nemen geen keer. Eind, ex, Amen.

Niets veranderd...

Gisteren ben ik weer eens in Rotterdam geweest.

Het was waarschijnlijk de laatste kans om nog eens mijn oude huis aldaar te bezoeken, nu heb ik in Rotterdam op meerder plekken gewoond, maar er is eigenlijk maar een huis wat ik 'mijn' huis durf te noemen daar.

Of het verstandig was dat ik destijds in dat huis ben gaan wonen is de vraag, maar ik heb er met veel plezier gewoond.

En er was dus eigenlijk weinig veranderd. Er stond nog steeds een afwas, het toilet en de douche waren wat smeriger geworden, maar verder was er niets verandert.

Wat wel jammer was, was dat er verder geen enkele oud-huisgenoot was. Kennelijk is niet iedereen even sentimenteel.

Maar goed, vandaag is er weer een nieuwe dag.

Triest bericht

Helaas kreeg ik gisteren te horen dat mijn oude studentenvereniging op gaat houden met bestaan. Op zich is dat natuurlijk niet zo erg, ik studeer niet meer en kwam er dus ook niet meer, maar toch jammer soms dat op die manier herinneringen verdwijnen, nou ja, tja, het is niet anders.

Veel

Er gebeurt zoveel op dat internet dat ik bijna vergeet om te bloggen. Goed, alles gaat zijn gang. Gisteren in Rotterdam geweest en door Rotterdam West gewandeld. Een buurt waar ik vroeger gewoond heb. Er was niet zoveel veranderd.
In de trein terug van Rotterdam naar Amsterdam zat ik geheel toevallig ineens naast een oud-huisgenote. We wonen inmiddels allebei in Amsterdam en zij zei dat ze een kind had gekregen, tja, dat soort dingen gebeuren in een mensenleven. Dat van dat kind wist ik weer via Hyves.

Ook nog even bij het standbeeld van Pim langs geweest, maar veel meer dan wat bloemen en wat vlaggen was er eigenlijk niet te zien.

Bij het vertrek van Tariq Ramadan

Toch vreemd dat de Nederlandse overheid een 'adviseur integratie' of zo benoemd die zelf niet eens Nederlands spreekt.... terwijl diezelfde overheid aangeeft dat het beheersen van de taal een van de belangrijkste voorwaarden voor integratie is.

Wel lachen...

Moest wel lachen toen ik het onderstaande bericht/quote in de online editie van de telegraaf las:

Aboutaleb, de eerste Marokkaans-Nederlandse burgemeester van Nederland, verwacht niet dat de aanhoudende beveiliging rond zijn persoon zijn behoefte aan rechtstreeks contact met gewone Rotterdammers in de weg zal staan. ‘Ik zal mij onverwachts mengen met werkers, cafébezoekers, ondernemers, tijdens wandelingen in een wijk, of als ik zomaar bij iemand aanbel en vraag om een kop koffie, of een school inloop. Dat gaat gebeuren - zonder dat er pers bij is.’

Nu weet ik wel dat er mondiaal sprake is van een financiële crisis, maar ik kan me niet voorstellen dat het burgemeester-salaris nu zo karig is, dat men als burgemeester door de stad gaat wandelen en moet gaan vragen om een kopje koffie.

Rotterdam

Toch heeft Rotterdam ook wel een fraaie skyline.