Thuisloos

Morgenavond ben ik alweer zo'n twee weken thuisloos en tot nu toe gaat dat prima. Leven zonder huis maar met vrienden en vriendinnen kan. Maar toch, leven zonder huis is best vermoeiend. Omdat je van hot naar her reist ben je de hele tijd aan het in en uitpakken en is het toch zaak overzicht te houden. En ook dat lijkt prima te gaan. Dat thuisloos zijn lijk ik wel te overleven. Waar ik meer tegenop zie is dat ik binnenkort ook weer werkloos ben, hoewel ik dat zelf altijd liever, werkzoekend noem. En in het begin is dat nog wel prettig, je kunt je huis opruimen (als je dat hebt) maar op een gegeven moment gaat dat toch vervelen. Hopelijk duurt die periode ook deze keer weer niet te lang.

Twee

De afgelopen weken heb ik gemerkt dat twee vaak prettiger is dan een. Dat geldt zowel voor je voeten als voor je handen... na 42 jaar ongebroken door het leven te zijn gegaan (op een hartje hier en daar na) was 2012 het jaar van het betere breekwerk. Het begon in februari met een gebroken voet... sindsdien weet ik hoe je op krukken moet lopen en werd in april vervolgd door een gebroken pols. Die zit nog steeds in het gips, vandaar dat u het even zonder mijn blogst heeft moeten doen. Inmiddels is een en ander gelukkig weer zo soepel dat ik zelfs weer durf te fietsen... zelfs al liggen er in de stad waar ik nu woon ook tramrails. Wetende dat ik voor mijn pols kon kiezen uit een aantal kleuren gips, heb ik, met het vooruitzicht van konninginnedag maar gekozen voor oranje gips, da's wat vrolijker dan het zakelijke blauw wat ik eerder dit jaar om mijn voet had.

Dank aan brillie

Hee, maar die Lars die ken ik. Van Facebook, van Twitter en van Skype. Maar jongen toch, lees je het van een bordje af, Ummm? En waarom zit je das scheef? Je bent op de tv, kom op, kijk naar de gesprekspartner, niet zo verlegen doen. Zo verkoop je niet je zelf. Natuurlijk schaamte, dat snap ik wel. Je moet maar de ballen bezitten, om daar te gaan zitten. Lars heeft een prachtige radio stem. Hij kan zo op de jazz zender radio 6 aan de slag. Maar ja, ze moeten hem wel even vragen natuurlijk. En op de radio hoef je geen das te dragen. Hoewel, ook daar staan tegenwoordig cams op je gericht, en worden podcasten eigenlijk alleen maar met beeld beschikbaar gemaakt. Heel vreemd, dat wel. Immers radio, is muziek en spraak zonder beeld. Wie wil nu een Giel zien geilen op een goedemorgen van een van de dames aan de lijn? Ik niet. De missie is heel eenvoudig, help Lars aan een baan.

Ik

Rectificatie

In mijn vorige bericht had 'zitten' moeten zijn 'zaten'.

Maatschappelijk verantwoord ondernemen

Ik ben econoom. Althans, dankzij de Erasmus Universiteit Rotterdam mag ik mij zo noemen. En er zijn ook bedrijven die zeggen dat ze 'Maatschappelijk verantwoord ondernemen'. Maar hoe maatschappelijk verantwoord onderneem je als je contracten van werknemers niet verlengd waarvan je weet weet dat ze qua huisvesting tegen executie-verkoop aan zitten en het contract niet verlengd? Dat leidt ertoe dat die mensen naast werkloos ook dakloos worden. Dat soort beslissingen schaar ik niet onder 'maatschappelijk verantwoord ondernemen'.

Enge berichten

Ik ken een aantal mensen, goede mensen, slechte mensen, vrouwmensen en manmensen. Mensen die willen helpen en zeurmensen.... en vanmorgen las ik in een gratis krantje dat HBO-ers nu een update-cursus krijgen voor de Nederlandse taal. Waarschijnlijk denken ze dan 'He, een date, leuk'. Maar goed, zo simpel is het leven niet. Zelf heb ik inmiddels al mijn boeken in Amsterdam Noord staan alwaar ik niet bang hoef te zijn dat ze ontvreemd worden. Volgens een mij bekende 'kleuterlerares' of misschien kunnen we dat in haar geval beter 'kinder-opvang-manager'noemen... is de situatie daar als volgt: "Ik ben er nog weinig tegen gekomen die kunnen lezen, serieus.". Nou hoef je dat als kleuter natuurlijk ook niet te kunnen,een boek lezen, maar als je aan een HBO-opleiding begint, zou dat wel prettig zijn.

Verhuizen

Het vervelende van verhuizen is dat je de hele tijd vanalles kwijt bent. En dat begint nu al.

Citaat.

En dat noemen ze dan 'het roken ontmoedigen', in plaats van bruut verbieden zonder enige vorm van democratie of inspraak. Van alle minderheidsgroepen in Nederland zijn rokers degene die het meest gediscrimineerd worden. Compleet gesegregeerd. Moet je eens proberen met allochtonen te doen, een apart aquarium bouwen waar ze in moeten staan in een café of club, of alleen toestaan bij allochtonenpalen in publieke gelegenheden.

Partir c'est mourir un peu..

Het einde is nabij, niet zozeer van de wereld, maar wel van mijn verblijf in Amsterdam. Van de Rabobank mag ik niet langer in Amsterdam wonen, tja, dan maar ff naar Den Haag.

Laatst...

Toen ik laatste op de VU was, en de kaakchirurg vast wilde stellen of ik al dan niet wel mond, keel of andere kanker had, antwoorde ik hem: "In the long term we all die". Ik weet eigenlijk niet wat hij daarvan vond, in ieder geval vond ik dat ik gelijk had.

En of ik wel of geen kanker heb, ik zou het niet weten en ik wil het niet weten. Ik voel me gewoon wel lekker, maar realiseer me ook wel dat me op de lange termijn geen ander lot toebedacht zal zijn, dan wormenvoer zijn.

Dat realiseerde ik me des te meer toen ik afgelopen vrijdag een van mijn buurvrouwen bezocht om afscheid te nemen en we eens op een rijtje gingen zetten wie er hier, in deze flat, allemaal overleden zijn. We kwamen, inclusief haar man, zomaar op een lijstje van drie.

Tja, het leven is hard.

De klok

Dit weekend gaan we iets doen met de tijd. Ik weet ook nog niet wat, maar we gaan wat doen met de tijd.. maar als je wat met de tijd kunt doen, wat zou je dan willen doen?

Dat is een vraag die ik me deze ochtend stel.
Als ik iets met de tijd zou willen doen, dan is het hem terug draaien, niet een uur maar een paar jaar. Nou ja, je kunt vanalles met de tijd doen, maar hem niet een paar jaar terug draaien.

Wat moeite

De NS heeft, had deze ochtend wat moeite rond Amsterdam... het was zo'n mooi weer dat de ijsco-mannen erop uit trokken en een van die mannen liet een ijsje op de wissels vallen en de ellende was weer compleet. Als gevolg waarvan ik nu deze blog kan schrijven omdat ik niet in Den Haag ben.

Gelukkig had ik nog niet ingechecked, want uitchecken als je net bent ingechecked dat vinden die apparaten nogal lastig.

Wat wel vervelend is, is dat ik door het GVB al wel € 20.- op mijn OV-chipkaart had laten bijschrijven wat achteraf gezien dus helemaal niet nodig was. En omdat ik het door iemand van het GVB liet doen kostte het ook nog € 0.50 extra... nou ja, gelukkig had ik nog een huis in Amsterdam en was ik gelukkig ook weer vrij snel thuis.

Geen idee of ik Den Haag vandaag nog haal.

Hoe het allemaal zover is gekomen..

Jarenlang hebben we geloofd dat het goed ging. En ik ging mee in dat geloof. Ik denk dat de eerste keer dat ik me realiseerde dat het niet goed ging ergens in New York 2006 was. Het kan ook 2007 of 2008 zijn geweest.
In ieder geval reed ik in een A4 cabriolet door New York en realiseerde me dat ik niet gelukkig was.
Een A4 cabriolet is natuurlijk best een fraai automobiel... en toen het vliegtuig landde in New York heb ik mij door een stretched limo naar mijn slaapplaats laten brengen, maar ik was er niet gelukkig. Ik miste iemand. Iemand die op dat moment waarschijnlijk gewoon in Amsterdam was.
Maar goed, ik vond de afstand Los Angeles-Amsterdam te lang om aan een stuk te vliegen dus had die rookpauze in New York wel ingeplanned.
En ik wilde graag laten zien dat ik een grote jongen was, dus ik kocht dat appartement hier in Amsterdam wel in mijn eentje. Daar had ik haar niet voor nodig.

En toen, toen kwam de crisis, hield de geldboom op met groeien.
Is lastig, maar verder weinig aan te doen.

Ik denk dat ik God op mijn blote knieën mag danken dat ik een hypotheek had bij de boeren-leen-bank.... waar men weet dat oogsten wel eens tegen kunnen vallen, maar ook bij hen raakt het geduld een keer op.

Eigenlijk is het zo gekomen.

Ook handig.

Follow @drslhj

Nog een keer lente...

(Deze link dus)

Lente?

Met juristen is het altijd prettig zaken doen...

Dit bericht kan informatie bevatten die vertrouwelijk is. Indien u als lezer van deze mededeling niet de geadresseerde bent, wordt u er hierbij op gewezen dat u geen recht hebt kennis te nemen van de rest van deze e-mail, het te kopiëren of te verstrekken aan andere personen dan de geadresseerde(n). Indien u deze e-mail abusievelijk hebt ontvangen, brengt u mij dan op de hoogte waarbij u gevraagd zal worden het originele bericht te vernietigen.
Ik ben niet verantwoordelijk en wijs iedere aansprakelijkheid af voor en/of in verband met alle gevolgen en/of schade van een onjuiste, onvolledige en ontijdige verzending en ontvangst van de inhoud van deze e-mail. Ik ben ook niet aansprakelijk voor eventuele aanwezigheid van virussen. Mijn aansprakelijkheid is beperkt tot het bedrag dat in het desbetreffende geval onder mijn aansprakelijkheidsverzekering wordt uitbetaald.

Onvoorwaardelijk.

Vanmiddag heb ik 'formeel' voor het eerst een huis verkocht. Zoals te verwachten is in deze tijden van crisis, wel met verlies. Maar er was ook wel wat moois. De koper hoefde geen gebruik te maken van de ontbindende voorwaarde van de financiering. Dat scheelt toch weer.
Nu de rest nog, het vinden van nieuwe woonruimte en alles in- en uitpakken. Ben blij dat deze periode achter me gaat liggen.

Verhuizen

Zoals een aantal van mijn lezers wel bekend zal zijn, moet ik, onder andere ten gevolge van de financieel-economische crisis en mijn daarmee gepaard gaande langdurige periode van werkzoekend zijn, binnenkort verhuizen.

En verhuizen in crisistijd gaat nu eenmaal anders dan in tijden van voorspoed. Toen ik van Rotterdam naar Amsterdam verhuisde was er sprake van voorspoed, de verhuizing van Amsterdam naar Den Haag wordt gekenmerkt door (internationale) tegenspoed.

Plan is om dagelijks een korte update te geven hoe dat gaat, verhuizen in tijden van tegenspoed, want dat gaat nu eenmaal wat anders.

Waarschijnlijk zal ik het komend weekend mijn eerste deel schrijven, wat getiteld zal zijn: "Wat hieraan vooraf ging".