En weer eens een citaat.

En alle ogen richten zich op de man die op de persconferentie van de grote bergbeklimmer gevraagd heeft: en als je eenmaal boven bent wat ga je daar dan doen?

Citaat.

Niemöller probeert in de immigratiediscussie te vermijden dat de naam van Geert Wilders valt. "Dan wordt het meteen emotioneel. Ik probeer orde in die emoties te krijgen en de harde wetenschappelijke feiten over immigratie op een rijtje te zetten. " Volgens Niemöller heeft in de Nederlandse politiek de SP al in 1983 nog het meest verregaande onderzoek naar immigratie gedaan met het rapport Gastarbeid en kapitaal. "Daarin werd geconcludeerd dat de meeste gastarbeiders de islam aanhingen, een godsdienst waarvan men vond dat die hier niet past. Daar zagen ze twee oplossingen voor: óf deze gastarbeiders leggen hun godsdienst af, óf ze krijgen een bedrag en keren terug. Dat zou vandaag zelfs Wilders niet meer durven voorstellen", aldus Niemöller. Bron: Katholiek Nieuwsblad.

Vreemde stations...

Hier 'in de buurt' hebben ze vreemde stations, zo is er het station 'Dieren', daar is geen hond te beleven. Ook is er nog het station Goor, toen ik daar voor de eerste keer aan kwam (en ik ben er nog maar een keer geweest) riep men om: "Het volgende station is goor" tja, toen dacht ik bij mezelf.... maar het dan schoon. En nu ik het dan toch over de NS heb.... tot mijn grote verbazing moest ik deze middag van Deventer tot Almelo STAAN in de trein.... tja, als ik moet staan in de trein had ik net zo goed in de Randstad kunnen blijven wonen.

Vogel.

ambtenaren

Ambtenaren is een vreemd soort volk. De een wat meer dan de ander... maar het blijft soms vreemd volk. Deze ochtend ging ik, om redenen die voor mij belangrijk zijn, een beroep doen op de Wet Werk en bijstand, alhier in de gemeente Almelo. Zonder moeite kon ik aantonen dat de restschuld op verkoop van mijn stenen in Amsterdam iets van € 75.000 bedroeg. Ik kon echter niet aantonen dat ik op mijn spaarrekening nog een tegoed had van € 0.16. Alsgevolg waarvan deze ambtenaar mijn aanvraag niet in behandeling kon nemen. Tja, zijn verantwoordelijke minister of wethouder zou maar eens kunnen struikelen over die niet aantoonbare € 0.16. Ik vraag me af of er wel eens wethouders of ministers gestruikeld zijn over minder dan € 0.16.

Oud

Om de woorden van een bekende conferencier te herhalen: Iedereen wil oud worden, maar niemand wil oud zijn. Nu heb ik helemaal niet het gevoel dat ik oud ben, maar ik schijn het wel te zijn. En volgens mijn werkcoach zou dat ook wel eens een handicap kunnen zijn. Zo heb ik dus inmiddels twee arbeids-handicaps. Wonen in Almelo is natuurlijk niet echt handig als de meeste banen op je vakgebied in de Ranstad zijn. En dan ben ik ook nog eens oud. Nou goed, gewoon blijven proberen.

Ook facebook...

Lijkt in de gaten te krijgen dat ik verhuisd ben:

Dat is grappig...

Het stoplicht staat op rood, het stoplicht staat op groen, in Almelo is altijd wat te doen. Tis bijna Amsterdam, "Amsterdam heeft het", tja, en anders jatten ze het wel. Anyway, door de versoepeling van de arbeidsmarkt moest ik weer een beroep doen op de gemeenschap. Dus niet omdat ik het zo leuk vind of zo, maar omdat het gewoon even moest. Ik had er al wat ervaring mee in Amsterdam en ik weet dus dat, voordat je een uitkering aanvraagt, van je laatste geld eerst een printer aan moet schaffen. Overheden houden namelijk nogal van (papieren) informatie. Zo lees ik zojuist ook dat ik bij mijn volgende afspraak mijn eigendomsbewijzen van buitenlands onroerend goed moet aanleveren.... ja, nee, nou wordt ie lachen... mijn huis in Amsterdam werd bijna executair verkocht.... maar dat vakantie-huisje in Frankrijk, dat heb ik natuurlijk nog wel.... om met Mediamarkt te spreken: "Ik ben toch niet gek....'.....

Wij...

Tja, wij... wij katholieken, wij gaan niet dood, wij gaan op zijn hoogst even hemelen.

Bij God..

Zojuist was ik, om redenen die voor mij belangrijk waren, even op station Almelo. En vandaar vertrok een trein naar Schiphol. Om redenen die voor mij belangrijk zijn, heb ik die trein niet genomen. Inmiddels weet ik wel zo'n beetje hoe die trein rijdt. Het is wat dat betreft hetzelfde als met de stoplichten hier. In Almelo is altijd wat te doen, het stoplicht staat op rood of op groen en de trein rijdt naar links of naar rechts, in die zin hebben we hier een behoorlijk overzichtelijke samenleving. Maar goed, ook hier houden we ons zo af en toen bezig met serieuze zaken. Zo hebben we hier een aantal kerken. Niet dat ik daar al binnen ben geweest, ik heb nog even de tijd, maar dat wil niet zeggen dat ik nooit aan God denk. Hoe leg je dat uit? Dat hangt waarschijnlijk van je geloof af. Zo heb ik een ex die kennelijk niet geloofde. Haar vader overleed toen ze 13 was en hij 42. En toen ik haar vroeg waar haar vader was, zij ze die is 'weg'. Nou heb ik mijn opa en oma ook al een tijdje niet gezien, maar ik heb niet het idee dat ze 'weg' zijn. Ze zijn gewoon 'op de koffie bij God'.

Anders

Almelo is anders dan Amsterdam. Dat merk je aan alles. Niet alleen zijn de rijen bij de kassa's korter, wordt er meer Nederlands gesproken, zijn er minder negers, zijn de mensen vriendelijker er zijn zelfs geen trams. Nu ik hier zo'n week of drie woon, moet ik zeggen dat het me wel bevalt. Tja, de rest van de wereld is een stuk verder weg, maar ja, de aarde is toch plat. Neu, ik sluit niet uit dat ik hier nog wel een tijdje blijf.

Stil

Het is hier wat stil geweest en dat heeft weinig te maken met de verandering van woonplaats van het dynamische Amsterdam naar het rustieke Almelo. Het is hier wat stil geweest vanwege wat fysieke beperkingen. 42 jaar lang had ik eigenlijk nooit ergens last van maar dit voorjaar vond ik dat ik maar eens moest kijken hoe ver ik kon gaan en dat had ik beter niet kunnen doen. Het schoppen tegen de tafel leverde me een gebroken voet op en de tramrails zorgde uiteindelijk voor een gebroken pols. Volgens medische bronnen op het internet duurt het herstellen van een breuk zo'n drie maanden en als ik mijn voet mag geloven klopt dat ook wel. Voordat mijn hand geheel geheeld is, zullen we dan ook wel weer twee maanden verder zijn, maar inmiddels lukt typen met tien vingers blind alweer aardig. En hier in Almelo komt alles ook steeds meer op de rit. Digitenne deed het al heel snel, op een vaste internetverbinding moest ik wat langer wachten maar alles doet het weer... behalve de linkerhand dan.

Door diverse omstandigheden, waaronder deze, heb ik de afgelopen weken wat minder kunnen bloggen, maar ik keer terug. Groet vanuit de Almelose bibliotheek.

Dier..

Als ik een dier was geweest, had ik het waarschijnlijk niet overleefd, maar onze Lieve Heer zij dank, ben ik en zijn we mensen. 2012 is een redelijk gebroken jaar, we begonnen met de voet en vervolgden met de pols, maar we leven nog. Hoe lang het gaat duren dat weet niemand nog, maar het leeft door. Dixit.

Thuisloos

Morgenavond ben ik alweer zo'n twee weken thuisloos en tot nu toe gaat dat prima. Leven zonder huis maar met vrienden en vriendinnen kan. Maar toch, leven zonder huis is best vermoeiend. Omdat je van hot naar her reist ben je de hele tijd aan het in en uitpakken en is het toch zaak overzicht te houden. En ook dat lijkt prima te gaan. Dat thuisloos zijn lijk ik wel te overleven. Waar ik meer tegenop zie is dat ik binnenkort ook weer werkloos ben, hoewel ik dat zelf altijd liever, werkzoekend noem. En in het begin is dat nog wel prettig, je kunt je huis opruimen (als je dat hebt) maar op een gegeven moment gaat dat toch vervelen. Hopelijk duurt die periode ook deze keer weer niet te lang.

Twee

De afgelopen weken heb ik gemerkt dat twee vaak prettiger is dan een. Dat geldt zowel voor je voeten als voor je handen... na 42 jaar ongebroken door het leven te zijn gegaan (op een hartje hier en daar na) was 2012 het jaar van het betere breekwerk. Het begon in februari met een gebroken voet... sindsdien weet ik hoe je op krukken moet lopen en werd in april vervolgd door een gebroken pols. Die zit nog steeds in het gips, vandaar dat u het even zonder mijn blogst heeft moeten doen. Inmiddels is een en ander gelukkig weer zo soepel dat ik zelfs weer durf te fietsen... zelfs al liggen er in de stad waar ik nu woon ook tramrails. Wetende dat ik voor mijn pols kon kiezen uit een aantal kleuren gips, heb ik, met het vooruitzicht van konninginnedag maar gekozen voor oranje gips, da's wat vrolijker dan het zakelijke blauw wat ik eerder dit jaar om mijn voet had.

Dank aan brillie

Hee, maar die Lars die ken ik. Van Facebook, van Twitter en van Skype. Maar jongen toch, lees je het van een bordje af, Ummm? En waarom zit je das scheef? Je bent op de tv, kom op, kijk naar de gesprekspartner, niet zo verlegen doen. Zo verkoop je niet je zelf. Natuurlijk schaamte, dat snap ik wel. Je moet maar de ballen bezitten, om daar te gaan zitten. Lars heeft een prachtige radio stem. Hij kan zo op de jazz zender radio 6 aan de slag. Maar ja, ze moeten hem wel even vragen natuurlijk. En op de radio hoef je geen das te dragen. Hoewel, ook daar staan tegenwoordig cams op je gericht, en worden podcasten eigenlijk alleen maar met beeld beschikbaar gemaakt. Heel vreemd, dat wel. Immers radio, is muziek en spraak zonder beeld. Wie wil nu een Giel zien geilen op een goedemorgen van een van de dames aan de lijn? Ik niet. De missie is heel eenvoudig, help Lars aan een baan.

Ik

Rectificatie

In mijn vorige bericht had 'zitten' moeten zijn 'zaten'.

Maatschappelijk verantwoord ondernemen

Ik ben econoom. Althans, dankzij de Erasmus Universiteit Rotterdam mag ik mij zo noemen. En er zijn ook bedrijven die zeggen dat ze 'Maatschappelijk verantwoord ondernemen'. Maar hoe maatschappelijk verantwoord onderneem je als je contracten van werknemers niet verlengd waarvan je weet weet dat ze qua huisvesting tegen executie-verkoop aan zitten en het contract niet verlengd? Dat leidt ertoe dat die mensen naast werkloos ook dakloos worden. Dat soort beslissingen schaar ik niet onder 'maatschappelijk verantwoord ondernemen'.