Plasterk...

Op zich heb ik niet zoveel op met Ronald Plasterk, als in, de PvdA is niet echt mijn partij, maar ik volg hem wel op twitter. Maar wat hij vandaag twittert daar heb ik wel begrip voor. We hebben hier Nederland en we hebben de Nederlandse Spoorwegen. Wat dan het nut ervan is om daar ook nog Connexion en Syntus op te laten rijden is me onduidelijk. Het argument uit Den Haag zal waarschijnlijk wel zijn dat het goedkoper is, soit, maar het is voor de gebruiker van het spoor, de klant, zal ik maar zeggen ook onhandiger. Maar ja, de klant, welk bedrijf is er nou geinteresseerd in de klant? Of de burger, welke politieke partij is er nou geinteresseerd in de burger?

Vreemde functies...

Zoals bekend ben ik vrij hard op zoek naar een baan. Dus ik kijk wel eens naar Linked-in en zo. Daar zijn wel meer mensen op zoek naar een baan. En mensen hebben vaak ook wel banen gehad. En vandaag zag ik wel een hele mooie. Er was een vrouwspersoon die was: Assistent Front Door Manager at The Breakers Palm Beach. Nou weet ik niet hoe het met uw voordeur zit, maar die van mijn hoeft niet gemanaged te worden. De bel gaat, ik doe hem open, de bel gaat niet, ik doe niets. Maar dat is in Amerika dus helemaal anders. Daar heb je kennelijk een 'Door manager' en die kan dat in zijn eentje niet af, dus die heeft een 'assistant door manager'. Volgens mij heten die mensen in Nederland gewoon portier.... Zit me ineens ook af te vragen of ze naast de front door manager ook een side door manager hadden, maar ja, met die kronkels wil ik u verder niet lastig vallen.

Praten in jezelf.

Gisteren las ik op facebook een bericht van een vrouw dat ze het alleen zijn een beetje moe was. Sterker nog, ze was verbaasd over zichzelf dat ze in zichzelf aan het praten was. Nou is het hier nog niet zo erg, maar ook ik moet mezelf bij de kladden pakken en uit dat isolement komen. Hupsakee, gewoon solliciteren, of stap op die wielren-fiets.

Integreren in Almelo

Het is natuurlijk een behoorlijke stap, van Amsterdam naar Almelo. Hoewel, op het ontbreken van een tram en metro hier zijn er ook weer niet zoveel verschillen. Men zegt wel eens dat in Amsterdam de mensen direct zijn, hier zijn meestal ook de eerste vragen waar ik mee geconfronteerd word: Heb je een vrouw en heb je een baan. Helaas is het antwoord 'nee'. Ik heb natuurlijk wel vrouwen en banen gehad, maar nu even niet. En ik weet niet wat er nu het eerst komt, maar ik hoop die baan. Het is nog niet zo erg dat ik hier voor de lokale Rabobank zelfmoord ga plegen, maar iets meer financiële middelen is wel prettig. Gisteren dankzij een bekende van Happycafe hier eens op een popfestival geweest. Dat was een tijd geleden. Toen ik jong was, kwam ik nog wel eens op Pinkpop en Torhout Werchter (wat volgens mij tegenwoordig anders heet) maar het was allemaal een tijd geleden. En ook nog een klein stukje meegeBBQ-d met wat andere Almeloers. En een baan vinden gaat soms ook via, via dus het leren kennen van nieuwe mensen is een goede zaak.

Ik ken de details ook niet...

Maar ik heb zojuist eens het verkiezingsprogramma van de PVV zojuist eens bekeken. Stond wel een goed punt in: 'Geen Europese aanbestedingen'. Dat lijkt me nou wel zinvol. Wat heb je nu aan een Griekse offerte als er hier een brug gebouwd moet worden. Dat die Grieken dan een stelletje Polen naar Nederland sturen om die brug te bouwen? Dat ging als mis met de Erasmus brug in Rotterdam. Dat had in ieder geval een Amsterdamse Architect, bij mijn weten Belgische bouwers, tja dan krijg je een wiebelende brug. En in de Bijbel mislukte de toren van Babylon ook al. Ach, het lijkt de IT wel.... als men denkt dat de Nederlandse IT door Indiërs vervangen dient te worden komt men ook wel eens van een koude kermis thuis.

Solliciteren is blijven proberen.

Goh, wat zal ik blij zijn als ik weer een baan heb. Hoewel ik echt niet weet hoe ik dat nu weer voor elkaar ga krijgen. Je kunt allerlei beren op je weg zien, maar ja, als je daarnaar blijft kijken schiet het helemaal niet op. En ik heb ook bij God nog geen idee of ik het hier in de buurt zal vinden of op een gegeven moment weer terug naar het Westen ga. Nou ja, er tijden natuurlijk ook treinen.

En weer eens een citaat.

En alle ogen richten zich op de man die op de persconferentie van de grote bergbeklimmer gevraagd heeft: en als je eenmaal boven bent wat ga je daar dan doen?

Citaat.

Niemöller probeert in de immigratiediscussie te vermijden dat de naam van Geert Wilders valt. "Dan wordt het meteen emotioneel. Ik probeer orde in die emoties te krijgen en de harde wetenschappelijke feiten over immigratie op een rijtje te zetten. " Volgens Niemöller heeft in de Nederlandse politiek de SP al in 1983 nog het meest verregaande onderzoek naar immigratie gedaan met het rapport Gastarbeid en kapitaal. "Daarin werd geconcludeerd dat de meeste gastarbeiders de islam aanhingen, een godsdienst waarvan men vond dat die hier niet past. Daar zagen ze twee oplossingen voor: óf deze gastarbeiders leggen hun godsdienst af, óf ze krijgen een bedrag en keren terug. Dat zou vandaag zelfs Wilders niet meer durven voorstellen", aldus Niemöller. Bron: Katholiek Nieuwsblad.

Vreemde stations...

Hier 'in de buurt' hebben ze vreemde stations, zo is er het station 'Dieren', daar is geen hond te beleven. Ook is er nog het station Goor, toen ik daar voor de eerste keer aan kwam (en ik ben er nog maar een keer geweest) riep men om: "Het volgende station is goor" tja, toen dacht ik bij mezelf.... maar het dan schoon. En nu ik het dan toch over de NS heb.... tot mijn grote verbazing moest ik deze middag van Deventer tot Almelo STAAN in de trein.... tja, als ik moet staan in de trein had ik net zo goed in de Randstad kunnen blijven wonen.

Vogel.

ambtenaren

Ambtenaren is een vreemd soort volk. De een wat meer dan de ander... maar het blijft soms vreemd volk. Deze ochtend ging ik, om redenen die voor mij belangrijk zijn, een beroep doen op de Wet Werk en bijstand, alhier in de gemeente Almelo. Zonder moeite kon ik aantonen dat de restschuld op verkoop van mijn stenen in Amsterdam iets van € 75.000 bedroeg. Ik kon echter niet aantonen dat ik op mijn spaarrekening nog een tegoed had van € 0.16. Alsgevolg waarvan deze ambtenaar mijn aanvraag niet in behandeling kon nemen. Tja, zijn verantwoordelijke minister of wethouder zou maar eens kunnen struikelen over die niet aantoonbare € 0.16. Ik vraag me af of er wel eens wethouders of ministers gestruikeld zijn over minder dan € 0.16.

Oud

Om de woorden van een bekende conferencier te herhalen: Iedereen wil oud worden, maar niemand wil oud zijn. Nu heb ik helemaal niet het gevoel dat ik oud ben, maar ik schijn het wel te zijn. En volgens mijn werkcoach zou dat ook wel eens een handicap kunnen zijn. Zo heb ik dus inmiddels twee arbeids-handicaps. Wonen in Almelo is natuurlijk niet echt handig als de meeste banen op je vakgebied in de Ranstad zijn. En dan ben ik ook nog eens oud. Nou goed, gewoon blijven proberen.

Ook facebook...

Lijkt in de gaten te krijgen dat ik verhuisd ben:

Dat is grappig...

Het stoplicht staat op rood, het stoplicht staat op groen, in Almelo is altijd wat te doen. Tis bijna Amsterdam, "Amsterdam heeft het", tja, en anders jatten ze het wel. Anyway, door de versoepeling van de arbeidsmarkt moest ik weer een beroep doen op de gemeenschap. Dus niet omdat ik het zo leuk vind of zo, maar omdat het gewoon even moest. Ik had er al wat ervaring mee in Amsterdam en ik weet dus dat, voordat je een uitkering aanvraagt, van je laatste geld eerst een printer aan moet schaffen. Overheden houden namelijk nogal van (papieren) informatie. Zo lees ik zojuist ook dat ik bij mijn volgende afspraak mijn eigendomsbewijzen van buitenlands onroerend goed moet aanleveren.... ja, nee, nou wordt ie lachen... mijn huis in Amsterdam werd bijna executair verkocht.... maar dat vakantie-huisje in Frankrijk, dat heb ik natuurlijk nog wel.... om met Mediamarkt te spreken: "Ik ben toch niet gek....'.....

Wij...

Tja, wij... wij katholieken, wij gaan niet dood, wij gaan op zijn hoogst even hemelen.

Bij God..

Zojuist was ik, om redenen die voor mij belangrijk waren, even op station Almelo. En vandaar vertrok een trein naar Schiphol. Om redenen die voor mij belangrijk zijn, heb ik die trein niet genomen. Inmiddels weet ik wel zo'n beetje hoe die trein rijdt. Het is wat dat betreft hetzelfde als met de stoplichten hier. In Almelo is altijd wat te doen, het stoplicht staat op rood of op groen en de trein rijdt naar links of naar rechts, in die zin hebben we hier een behoorlijk overzichtelijke samenleving. Maar goed, ook hier houden we ons zo af en toen bezig met serieuze zaken. Zo hebben we hier een aantal kerken. Niet dat ik daar al binnen ben geweest, ik heb nog even de tijd, maar dat wil niet zeggen dat ik nooit aan God denk. Hoe leg je dat uit? Dat hangt waarschijnlijk van je geloof af. Zo heb ik een ex die kennelijk niet geloofde. Haar vader overleed toen ze 13 was en hij 42. En toen ik haar vroeg waar haar vader was, zij ze die is 'weg'. Nou heb ik mijn opa en oma ook al een tijdje niet gezien, maar ik heb niet het idee dat ze 'weg' zijn. Ze zijn gewoon 'op de koffie bij God'.

Anders

Almelo is anders dan Amsterdam. Dat merk je aan alles. Niet alleen zijn de rijen bij de kassa's korter, wordt er meer Nederlands gesproken, zijn er minder negers, zijn de mensen vriendelijker er zijn zelfs geen trams. Nu ik hier zo'n week of drie woon, moet ik zeggen dat het me wel bevalt. Tja, de rest van de wereld is een stuk verder weg, maar ja, de aarde is toch plat. Neu, ik sluit niet uit dat ik hier nog wel een tijdje blijf.

Stil

Het is hier wat stil geweest en dat heeft weinig te maken met de verandering van woonplaats van het dynamische Amsterdam naar het rustieke Almelo. Het is hier wat stil geweest vanwege wat fysieke beperkingen. 42 jaar lang had ik eigenlijk nooit ergens last van maar dit voorjaar vond ik dat ik maar eens moest kijken hoe ver ik kon gaan en dat had ik beter niet kunnen doen. Het schoppen tegen de tafel leverde me een gebroken voet op en de tramrails zorgde uiteindelijk voor een gebroken pols. Volgens medische bronnen op het internet duurt het herstellen van een breuk zo'n drie maanden en als ik mijn voet mag geloven klopt dat ook wel. Voordat mijn hand geheel geheeld is, zullen we dan ook wel weer twee maanden verder zijn, maar inmiddels lukt typen met tien vingers blind alweer aardig. En hier in Almelo komt alles ook steeds meer op de rit. Digitenne deed het al heel snel, op een vaste internetverbinding moest ik wat langer wachten maar alles doet het weer... behalve de linkerhand dan.

Door diverse omstandigheden, waaronder deze, heb ik de afgelopen weken wat minder kunnen bloggen, maar ik keer terug. Groet vanuit de Almelose bibliotheek.

Dier..

Als ik een dier was geweest, had ik het waarschijnlijk niet overleefd, maar onze Lieve Heer zij dank, ben ik en zijn we mensen. 2012 is een redelijk gebroken jaar, we begonnen met de voet en vervolgden met de pols, maar we leven nog. Hoe lang het gaat duren dat weet niemand nog, maar het leeft door. Dixit.